நவீன விருட்சம்

        சாவதற்கு பயமில்லாவிட்டாலும் வருத்தமாக இருக்கிறது. புலன்கள் ஐந்தைக் கொடுத்து ஒரு புல்லரிக்கும் உலகத்தை நிரந்தரம் போல் காட்சியாக்கிப் பின் கண்களை மூடி விடக் காத்திருக்கும் கடவுளிடம் கோபம் தடுத்தாலும் வருகிறது.. ஒரு வேளை ஆறுக்கும் மேல் ஏழாவதாக அறிவொன்றைக் கொடுக்கமாட்டானா? இறந்தவுடன் எனக்கே சொந்தமான எழிலுலகம் இன்னொன்றைக் கண்டடைந்து செத்தாலும் சாகாமல் அங்கே சலிக்கும் வரை வாழ்ந்திருக்க!!!

இங்கே குளிர் காலம். வெளிநாட்டுக் குளிரை முதல் முதலாக அனுபவிக்கிறேன். இரவு தூக்கம் பிடிக்கவில்லை. புரண்டு புரண்டு படுத்துக் கொண்டிருந்தேன். கண்ணுக்கும் மூளைக்கும் இடையிலுள்ள பிரதேசத்தில் என்னென்னவோ காட்சிகள் தோன்றி மறைகின்றன. அது கனவாகவும் இல்லாமல் உள்நினைவின் சிதறலாகவும் இல்லாமல் குழம்பி இருக்கிறது. திடீரென்று ஏழுகடல் தாண்டி. .இடையிலுள்ள எவ்வளவோ தேசங்களைத் தாண்டி போஸ்டல் காலனி முதல் தெருவில் ஆறாம் நம்பர் வீட்டின் முதல் அடுக்ககத்தில் இருக்கிறேன். என் இனிய நண்பர் சந்திரமௌலி கூட உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருக் கிறார். எங்கே இவ்வளவு தூரம் ? " என்று கேட்கிறார். " சும்மாத் தான் .." என்கிறேன். " எனக்கு ஆபீஸுக்கு நேரமாகி விட்டது.. இப்போது இலக்கியம் பேசமுடியாது.. அதுவும் என் வாழ்க்கை மற்றவர்கள் போலில்லை. . நான் ஆபீஸிக்கு ரயிலில் சீ ர்காழிக்கு போக வேண்டும் " என்கிறார்..." நானும் வருகிறே ன் பேசிக் கொண்டே போகலாம்.." என்கிறேன். " சரி ஆனால் எனக்கு நேரமாகி விட்டது.. நான் போய்க் கொண்டே இருக்க...

பூமியிலிருந்து சுமார் 12500 அடி உயரத்தில் யாத்ரீகர்களுக்காக நவீன வசதிகளுடன் அமைக்கப் பட்டிருந்த சிற்றுண்டி சாலையில் நான் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தேன். என்னுடன் என் மனைவியும் மகளும் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்...... கேதார்நாத்தின் உச்சிக்கு வந்தடைய கௌரிகுண்ட் என்ற ஸ்தலத்திலிருந்து 14 கிலோ மீட்டர் குட்டைக் குதிரையின் மேல் ஆடி அல்லாடி இரண்டு மணி நேரம் சவாரி செய்தாக வேண்டியிருந் தது. அந்த அனுபவ அவஸ்தையில் உடம்பும் மனசும் ஒரு வித்யா சமான வெளியில் பரபரத்துக் கொண்டிருந்தது. சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த எங்களுக்கு குதிரை சவாரியை நினைத் துக் கொண்ட போது திடீர் திடீரென்று சிரிப்பு வந்தது.. முன்னும் பின்னுமாகவும் பக்க வாட்டிலும் எதிர்பாராத விதமாக ஆடிக் குலுங்கி கொண்டு வந்த அந்த வித்யாசமான பயணம் எங்களுக்குள் ஒரு குழந்தையின் சந்தோஷத்தை மலர்த்திக் கொண்டிருந்தது... " இருந்தாலும் அந்தக் குதிரையை நெனைச்சா ரொம்ப பரிதாமா இருக்கு அப்பா! " என்றாள் மகள்.. ' ஆமாம்...குதிரைகளுக்குக் கூட ஏன் எல்லா ஜ...

நேற்று ஒரு கார்டு வந்தது. ..''மேட்டூரில் எனது தந்தை சம்பந்தம் போனவாரம் சனிக்கிழமை சிவலோகப்ராப்தி அடைந்தார் '' என்று தெரிவித்து மேலும் சில விவரங்களுடனும் கருப்புக்கறை தடவி இப்படிக்கு சிவராமன் '' என்று கையெழுத்திட்டிருந்தது. கார்டில் கண்ட விஷயம் வெகு நேரம் புரியாமல் இருந்தது. யார் இந்த சம்பந்தம்... யார் இந்த சிவராமன் இவர்களுக்கும் எனக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்ன சொந்தம்.. இவர்கள் நண்பர்களா சொந்தக்காரர்களா.. அல்லது பங்காளிகளா ? வெகுநேரம் குழம்பிய பின் வயதான என் தாயார் மூலம் ஓரளவு அவர்களின் அடையாளங்கள் எனக்கு லேசாக தெரியவந்தது. அவர்கள் என் காலஞ்சென்ற தந்தையாரின் பங்காளிகளின் வம்சாவளிகள்.. அவர்களை நான் பிறந்ததிலிருந்தோ பிறந்து சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகோ பார்த்ததேயில்லை. என்னைப் பொறுத்த வரையில் சம்பந்தம் நாட்டின் எத்தனையோ மக்களைப் போல் எனக்கு சற்றும் தொடர்பில்லாமல் மேட்டூரில் எங்கோ வாழ...