Skip to main content

Posts

சூம் மூலமாக விருட்சம் நடத்தும் ஒன்பதாவது கதை வாசிக்கும் கூட்டம் 09.04.2021 அன்று நடந்தது.

Recent posts

என் நூல் நிலையத்தில் அட்சரம் இதழ் கிடைத்தது

  13.04.2021 துளி - 185 அழகியசிங்கர் இன்று கடைகளுக்குச் சென்று அவசியமான பொருட்களை வாங்கிக்கொண்டேன்.   கொரோனா  உலவும் தெருக்கள் வழியாகத்தான் போக  வேண்டியிருந்தது .  போஸ்டல்   காலனி  முதல் தெருவில் நுழைந்து என் நூல்நிலையம் இருக்கும் வீட்டிற்குள் நுழைந்து மொட்டை மாடியில் மாவிலைகள் பறித்துக் கொண்டு வந்தேன்.   உள்ளே நூல் நிலையத்திற்குள் சென்று புத்தகங்கள் பத்திரமாக உள்ளதா என்று பார்த்துக்கொண்டேன். ஒரு கையடக்கப்  பதிப்பாகத்  திருவாசகத் தெளிவுரை ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு வந்தேன்.  கழக வெளியீடு.  சித்தாந்த  பண்டிதர் ப  இராமநாதப்பிள்ளை  உரை ஆற்றியது.  ' அவனரு   ளாளே   அவன்தாள்  வணங்கி'  என்ற வரி உடனே படித்த ஒரு பக்கத்தில் என்னைப் பிடித்துக்கொண்டது. அப்புறம் ஒரு பழைய இதழ் 'அட்சரம்' கண்ணில் பட்டது.  படிக்கலாமென்று எடுத்து வைத்துக்கொண்டேன்.  ஐந்தாவது இதழ் 2003 செப்டம்பர் மாதம் அச்சடிக்கப்பட்ட இதழ்.எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் ஆசிரியர் பொறுப்பில் வெளிவந்த இதழ். சிறப்பாக உள்ளது. இரண்டு புத்தகங்களையும் பையில் போட்டுக்கொண்டேன். வீட்டிற்கு வந்து விட்டேன்.  முகநூலைப் படிக்கும்போது எஸ்.ராமகிருஷ

கவிதையும் ரசனையும் – 14

- ஆத்மாநாம் அழகியசிங்கர் இந்தப் பகுதியில் இதுவரையில் ஆத்மாநாம் பற்றி எதுவும் எழுதியதில்லை. ஏன்? உண்மையில் நான் ஆத்மாநாம் கவிதைகளைப் பற்றி இரண்டு மூன்று கட்டுரைகள் எழுதியிருக்கிறேன். இந்தத் தொடரில் அவருடைய சில கவிதைகளை எடுத்து எழுத வேண்டுமென்று நினைக்கிறேன். ஆத்மாநாம் உயிரோடு இருந்தபோது நான் இரண்டு மூன்று முறை பார்த்திருக்கிறேன். ஒரு முறை கவிஞர் வைத்தியநாதனுடன் ஆத்மாநாமைச் சந்தித்திருக்கிறேன். வேறு ஒரு நண்பர் வீட்டிற்குப் மூவரும் போனோம். அப்போதுதான் நான் ஆத்மாநாமிடம் அந்தக் கவிதையைப் பற்றி அர்த்தம் கேட்டேன். நிஜம் நிஜம் நிஜத்தை நிஜமாக நிஜமாக நிஜம் நிஜத்தை நிஜத்தை நிஜமாக நிஜம் நிஜமே நிஜமோ நிஜம் நிஜமும் நிஜமும் நிஜமாக நிஜமோ நிஜமே நிஜம் நிஜம் நிஜம் நிஜம் என்ன அர்த்தம் என்று சொல்லவில்லை. ஆத்மாநாம் சிரித்துக் கொண்டார். ஞானக்கூத்தன் இந்தக் கவிதையைக் குறித்துச் சொன்ன விஷயம் இன்னும் விசேஷ கவனம் பெற்றது. முதலில் ஆத்மாநாம் இந்தக் கவிதையை எழுதிக்கொண்டு ஞானக்கூத்தனிடம்தான் படிக்கக் கொடுத்தார். ஞானக்கூத்தன் அதைப் படித்துவிட்டு சிரியோ சிரி என