31.1.17

ஒரே மேடையில் இரண்டு இலக்கியக் கூட்டங்கள்


அழகியசிங்கர்



இந்த மாதம் நாலாவது சனிக்கிழமை இலக்கியச் சிந்தனை என்ற அமைப்பும், குவிகம் இலக்கிய வாசல் என்ற அமைப்பும் இரு இலக்கியக் கூட்டங்களை அம்புஜம்மாள் தெருவில் உள்ள ஸ்ரீனிவாச காந்தி நிலையத்தில் ஏற்பாடு செய்தன. இரண்டு அமைப்புகளும் சேர்ந்து கடந்த இரண்டு கூட்டங்கள் நடத்துகின்றன.  இலக்கியச் சிதனை கிட்டத்தட்ட 500க்கும் மேற்பட்ட கூட்டங்கள் நடத்தியிருக்கின்றன.  கடந்த சில ஆண்டுகளாக இலக்கியச் சிந்தனை மாதாந்திர கூட்டத்தை சரிவர செய்ய இயலவில்லை.  பொதுவாக இலக்கியச் சிந்தனைக் கூட்டங்களுக்கு யாரும் வருவதில்லை.  சிலசமயம் கூட்டத்தில் பேச வருபவரும் அதை ஏற்பாடு செய்தவர் மட்டும் இருப்பார்கள். அதனால் குவிகம் வாசக சாலை மூலம் ஏற்பாடு செய்வதால் இன்னும் சிலர் கூடுதலாக கூட்டத்திற்கு வரலாம்.

கிருபானந்தனும், சுந்தர்ராஜனும் முழு மூச்சாக இலக்கியக் கூட்டங்களை நடத்த வேண்டுமென்று தீவிரமாக இயங்குபவர்கள்.  இதுவரை வெற்றிகரமாக 20க்கும் மேற்பட்ட கூட்டங்களை நடத்தியவர்கள்.  அவர்கள் முயற்சியில் இலக்கியச் சிந்தனை அமைப்பும். குவிகமும் சேர்ந்து கூட்டங்களை நடத்தத் துவங்கி உள்ளன.  முதலில் அந்த முயற்சிக்கு என் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

இப்படி இரண்டு கூட்டங்களை ஒரே சமயத்தில் நடத்துவதால் ஒரு குறிப்பிட்ட காலவரைக்குள் கூட்டங்களை முடிக்க முடியுமா என்பது தெரியவில்லை.  

சனிக்கிழமை நடந்த கூட்டத்தில் இலக்கியச் சிந்தனை சார்பில்  நாராயணியம் பற்றி சுந்தரராஜனும், குவிகம் சார்பில் லா ச ராமமிருதத்தின் அபிதா என்ற நாவலைப் பற்றி ஒரு கலந்துரையாடலும் நடந்தது. நேரம் போனதே தெரியவில்லை.  நாராயணியம் பற்றி பேசிய சுந்தரராஜன் மனதைத் தொடும்படி பேசினார்.   9 மணிக்குத்தான் கூட்டங்கள் முடிந்தன.  லாசராவின் அபிதா என்ற நாவலைப் படிதத்தது எனக்கு புதிய அனுபவமாக இருந்தது.  
தொடர்ந்து இரண்டு அமைப்புகளும் செயல்பட என் வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.  

29.1.17

101வது இதழ் நவீன விருட்சம் பற்றி கொஞ்சம் சொல்லட்டுமா

அழகியசிங்கர்



101வது இதழ் நவீன விருட்சம் வந்துவிட்டது.  அதை ஒவ்வொரு இடமாய் கொண்டு போய் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.  க்ரோம்பேட்டையில் காந்தி புத்தக ஸ்டால் என்கிற ரயில்வே பேப்பர் கடையில் கொடுத்திருக்கிறேன். ஸ்டேஷன் உள்ளே இந்தக் கடை இருக்கும்.  அதேபோல் டிஸ்கவரியில் கொடுத்திருக்கிறேன். இப்போதுதான் மெதுவாக ஒவ்வொருவருக்கும் அனுப்பிக் கொண்டிருக்கிறேன்.  புத்தகக் காட்சியின்போது சிலர் வாங்கிச் சென்றிருக்கலாம்.
விருட்சம் பத்திரிகை மூலம் என் நோக்கம் என்ன?  பத்திரிகையைப் புரட்டினால் ஒரு அரை மணி நேரம் அல்லது முக்கால் மணி நேரத்தில் பத்திரிகையைப் படித்துவிட வேண்டும்.  எளிதாக அப்படி படித்துவிடக் கூடிய பத்திரிகைதான் இது.  எதாவது ஒரு கதையையோ கவிதையையோ படிக்கும்போது ஒருவித ருசி வேண்டும்.  அதை சிலர் கிண்டல் செய்கிறார்கள்.  ஒரு பத்திரிகை என்றால் அதை உடனே படித்துவிட வேண்டும்.  எளிமையாக இருப்பதால் அது ஆழமாக இருப்பதில்லை என்ற அர்த்தம் இல்லை.  எளிமையும் ஆழமும் சேர்ந்தால் அது பெரிய பலம்.
நவீன விருட்சம் 101வது இதழில் நான் குறிப்பிட விரும்புவது நகுலனின் சிறுகதை.  அந்தக் கதையின் பெயர் ஒருநாள்.  இது அவருடைய தொகுப்பில் இருக்காது. எழுத்தில் வந்திருந்த இந்தக் கதையை எனக்குக் கொடுத்தார். அதை பிரசுரம் செய்திருக்கிறேன்.  இந்தக் கதையை அசோகமித்திரன் எனக்குக் கொடுத்தார்.  நகுலன் எப்படி எழுதியிருக்கிறார் என்று பார்த்தால் ஆச்சரியமாக இருக்கும்.  எளிமையான ருசியான கதை ஆனால் ஆழமான கதை.  
அசோகமித்திரன் ஒரு நாடகம் எழுதியிருக்கிறார்.  நாடகத்தின் பெயர் ஆகா கான் மாளிகை.  நான் விருட்சம் இதழில் வெளிவந்த சிறந்த நாடகமாக இதைக் கருதுகிறேன்.  பொங்கல் 1996 என்ற பெயரில் சோ சுப்புராஜ் ஒரு கதை எழுதி உள்ளார்.  வெளிநாட்டில் தமிழர்கள் படும்பாட்டை விவிரிக்கும் கதை.  எஸ் சங்கரநாலராயணன் மகிழ்ச்சியின் தூதுவன் என்ற கதையை எழுதி உள்ளார்.  அவர் கதைத் தலைப்பின் முன் விரித்து சுருண்டு என்ற வார்த்தைகள் எப்படி வந்தன என்ற அவருடைய கேள்விக்கு என்னால் பதில் சொல்லத் தெரியவில்லை.  கதை என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள் கதையை எழுதி அனுப்பி விடுகிற வேகம் அவரிடம் உள்ளது.  குழல்காரனைப் பற்றிய உருக்கமான கதை.  சுப்ரஜா ருசி என்ற கதையை எழுதி உள்ளார்.  நமுத்துப் போன கடலையைக் கூட ருசிக்க முடியவில்லை. தாஜ் எழுதிய சைத்தான் கட்டுரை வடிவில் உள்ள கதைதான்.  
இடைவெளி  என்ற பானுமதியின் கதையில் ஆண் பெண் உறவின் சிக்கலை துல்லியமாக படம் பிடித்துக் காட்டி உள்ளார்.  ஏன் எழுதினார் என்ற தலைப்பில் அழகியசிங்கராகிய நான் ஒரு கதை எழுதி உள்ளேன்.  ஒரு வருடத்திற்கு மேல் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.  என் நண்பர் ஒருவர் என் வீட்டிற்கு வந்திருந்தார்.  என் வீட்டுச் சூழலை வைத்து ஒரு கதை எழுதி அது தினமணிகதிரில் வெளிவந்துவிட்டது.  என்னையும் அப்பாவையும் தவறாக படம் பிடித்துக் காட்டியிருந்தார்.  ரொம்ப நாளாக அந்தக் கதைக்கு மாற்றாக ஒரு கதை எழுத நினைத்தேன்.  அந்தக் கதைதான் ஏன் எழுதினார் என்ற தலைப்பில் நான் எழுதிய கதை.  இதைத் தவிர பலர் கவிதைகள் எழுதி உள்ளார்கள்.  பெருந்தேவி 4 கவிதைகள் எழுதி உள்ளார்.  சிபிச்செல்வன் மூன்று கவிதைகள் எழுதி உள்ளார். நோயல் விமர்சனப் புத்தகத்தைப் பற்றி முத்துக்குமார் விமர்சனம் எழுதி உள்ளார்.  பிரபு அவர் பயணத்தைப் பற்றி கட்டுரை எழுதி உள்ளார்.  நானும் வேடிக்கையாக ஜெகன் மோகினி கட்டுரை எழுதி உள்ளேன்.  
எல்லோரும் வாசிக்க வேண்டிய பத்திரிகை நவீன விருட்சம்.  நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பத்திரிகையை எல்லோருக்கும் அனுப்பிக்கொண்டிருக்கிறேன்.  102 வது இதழ் ஏப்ரல் மாதம் முதல் வாரத்தில் வந்துவிடும். 

27.1.17

படித்தால் மட்டும் போதுமா

படித்தால் மட்டும் போதுமா


அழகியசிங்கர் 



நான் ஒரு புத்தகத்தை எடுத்துப் படித்துக்கொண்டிருந்தேன்.  அதில் ஒரு வரியைப் படிக்கும்போது, அந்த வரி என்னை திகைக்க வைத்தது. அந்த வரி இதுதான் : üபடித்துப் படித்துப் பைத்தியமானான் கோசிபட்டன்,ý இது ஒரு பழமொழி.   உண்மையில் படித்துக்கொண்டிருந்தால் பைத்தியமாகி விடுவார்களா?  எனக்குத் தெரிந்து எப்போதும் படித்துக்கொண்டிருக்கும் பலரை பார்த்திருக்கிறேன்.  சாப்பிடும்போது கூட எதாவது ஒரு புத்தகத்தை வைத்துக்கொண்டு படித்துக்கொண்டிருப்பார்கள்.  இன்னும் சிலர் பாத்ரூமில் படிப்ôர்கள்.  எனக்கு சாப்பிடும்போதும், பாத்ரூமிலும் இருக்கும்போதும் படிப்பதற்கு விருப்பம் இருக்காது.  படிக்கும் பழக்கம் நம் மனத்தையும், அறிவையும் ஆட்கொண்டு நம்மை அடிமைகளாக்கி விடலாமா?  இந்தக் கருத்தை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. 

அதேபோல் சுலபமாக பொழுதைப் போக்க படிக்கும் பழக்கம் ஒரு சிறந்த வழி.  ஆனால் பெரும்பாலோர் படிக்காமலேயே பொழுதைக் கழிக்கிறார்கள்.  அவர்களை நாம் குறை சொல்ல முடியாது.  நேற்று பூங்காவில் நடைபயிற்சி செய்து கொண்டிருக்கும்போது, ஒருவரை விஜாரித்தேன்.  அவர் சில மாதங்களில் பதவி மூப்பு அடைய உள்ளார்.  'எப்படி பொழுதைப் போக்கப் போகிறீர்கள்?  எதாவது தினமும் புத்தகம் படிப்பீர்களா?' 'இல்லை,' என்றார் அவர்.  'படித்ததெல்லாம் எப்போதோ முடிந்து போய்விட்டது.  இனிமேல் புத்தகத்தை எடுத்துப் படிக்க முடியாது,' என்றார்.  'அப்படியென்றால் பொழுது எப்படிப் போகும்?' என்று கேட்டேன்.  'பொழுது போவதற்கு நான் வழி சொல்கிறேன்.  ஆனால் புத்தகம் வேண்டாம்,' என்றார் அவர். 

சரி கோசிபட்டனுக்கு என்ன ஆயிற்று? ஏன் படித்து படித்து பைத்தியம் ஆனான்.  புத்தகம் படித்து ஒருவர் தன் வாழ்க்கையில் எதிர்படும் பிரச்சினைகளை சமாளிக்க முடியும் என்று நினைத்தால், அதேபோல் ஒரு முட்டாள்தனத்திற்கு நாம் ஒன்றும் சொல்வதிற்கில்லை. 

என்னுடைய நண்பர்கள் பலவிதமாய்ப் புத்தகங்களைப் படிப்பார்கள். ஒருவர் சிறுகதைகளை மட்டும் படித்துக்கொண்டிருப்பார்.  நாவல்களைப் படிக்க பொறுமை இருப்பதில்லை என்பார்.  அதேபோல் கவிதையைப் படிப்பது என்றால் வேம்பங்காயாய் கசக்கும் அவருக்கு.  இன்னொருவர் இருக்கிறார் இவர் வெறும் நாவல்களாகப் படித்துத் தள்ளுவார்.  அதேபோல் வேறு ஒருவர் கவிதைகளை மட்டும் படிப்பார். இன்னும் ஒருவர் கட்டுரைகளை மட்டும் படிப்பார். 

கதை கவிதை எல்லாம் படிக்காமல் ஆன்மிகப் புத்தகங்களை மட்டும் வாசிப்பவர்கள் உண்டு.  இன்னும் சிலர் மருத்துவப் புத்தகங்களை மட்டும் படிப்பார்கள்.  இப்படி பலர் பலவிதமான புத்தகங்களைப் படித்தக்கொண்டுதான் இருப்பார்கள். நான் ஒரு காலத்தில் ஜே கிருஷ்ணமூர்ததி புத்தகங்களை மட்டும் படித்துக்கொண்டு திரிந்தேன்.  அப்போது எனக்கு கவிதை, நாவல், சிறுகதை எதுவும் படிக்க பிடிக்காது.  நானே ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தியாக மாறிவிட்டேனா என்று தோன்றும். நானே கோசிபட்டனாக மாறிவிட்டேனா என்று தோன்றும்.  ஆனால் இதில் பைத்தியமாவதற்கு வாய்ப்பு ஏன் ஏற்படுகிறது.  படிக்கும் பழக்கம் அளவு மீறினால் பைத்தியம் ஆகும் நிலை ஏற்படுமா?  அதற்காகத்தான் இது சொல்லப் படுகிறதா?

ஒருவர் டிவியைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். காலையிலிருந்து இரவு தூங்கும் வரை ஒருவர் டிவியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தால் அவருக்கு பைத்தியம் பிடிக்க வழி இல்லையா?  அதேபோல் அலுவலகத்தில் வேலை பார்ப்பவர், 24 மணிநேரமும் அலுவலகம் ஒன்றையே நினைத்துக்கொண்டிருந்தால் பைத்தியம் பிடிக்க வழி ஏற்படாதா?  எப்போது அதுமாதிரி நிலை ஏற்படுமென்றால், ஒரு நாள் அவரைக் கூப்பிட்டு,ü நீங்கள் பணி புரிந்தது போதும்..வீட்டிற்குப் போங்கள்,ý என்று சொன்னால்போதும், அவருக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் பைத்தியம் பிடித்து விடும்.

தீவிரமாக நாம் எதில் ஈடுபட்டாலும் அந்தத் தீவிரத் தன்மை நம்மை ஒரு வழி செய்து விடும்.  சிலரிடம் கேட்டு அறிவோம்.  சில நூல்களைப் படித்துத் தெளிவோம்,ý என்பது புலிசெரெ சோமேசுவர கவியின் கூற்று.  அதேபோல் நாம் கேட்டு தெளிவடைவோம்.  அதற்கு வாய்ப்பு இல்லாவிட்டால், புத்தகங்களைப் படித்து தெளிவடைவோம்.

என் கையில் கிடைத்தப் புத்தகம் கன்னடக் கட்டுரைத் திரட்டு. அதிலிருந்து படிக்கும் பழக்கம் என்ற கட்டுரைதான் என்னை பலவாறு சிந்திக்க வைத்தது.  

24.1.17

நன்றாக மாட்டிக்கொண்டேன்




அழகியசிங்கர்




உங்களுக்கெல்லாம் தெரியும்.  நான் மாம்பலத்தில் இருக்கிறேன் என்று. பின் நானோ ட்விஸ்ட் என்ற கார் வைத்திருக்கிறேன்.  அதை அறுபது வயதிற்குப் பிறகு ஓட்டக் கற்றுக்கொண்டுள்ளேன் என்பதும் தெரியும். ஆனால் அந்த வண்டியை எடுத்துக்கொண்டு அசோக்நகரில் உள்ள கார்ப்பரேஷன் ஸ்கூல் வரைச் சென்று ஒரு வாக் செய்துவிட்டு பின் வீட்டிற்கு ஓட்டிக்கொண்டு  வந்துவிடுவேன்.  ஆனால் சமீபத்தில் அதை பலநாட்களாய் பயன்படுத்தவில்லை.  அதை சர்வீஸ் கொடுக்க நினைத்தேன்.  நானே நானோவை ஓட்டிக்கொண்டு க்ரீம்ஸ் சாலையில் உள்ள டாவே ரீச் என்ற இடத்தில் கொடுக்க நினைத்தேன்.
நேற்றுதான் (23.01.2017) அதற்கான முயற்சியை மேற்கொண்டேன்.  காலையில் 10 மணி சுமாருக்குக் கிளம்பி அண்ணாசாலையை அடைந்தேன். வண்டிகள் மெதுவாக நகர்ந்து கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தவுடன், எனக்கு திகைப்பு ஏற்பட ஆரம்பித்தது.  முக்கியமான காரணம் ஜெமினி அருகில் உள்ள மேம்பாலத்தில் வண்டியை எப்படி எடுத்துக்கொண்டு போகப் போகிறேன் என்ற பதைப்புதான் என்னிடம் இருந்தது.  சமதரையில் வண்டியை மெதுவாகக் கொண்டு செல்வதும் பின் நகர்த்துவதும் என்னால் முடிந்தது.  ஆனால் மேம்பாலத்தில் வண்டியைக் கொண்டு செல்லும்போது, பின்னால் நகர்ந்தால் எப்படி அதை நிறுத்துவது.? 
இப்படி யோசித்துக்கொண்டே இருக்கும் வண்டியில் உள்ள பெற்றோலின் அளவு மிகக்குறைவாக இருந்தது.  வண்டி எங்காவது நின்று விட்டால் என்ன செய்வது என்று யோசித்தேன். ஒரு பாயின்ட் அளவிற்கு வந்து விட்டது பெற்றோளின் அளவு.  மெதுவாக நகர்ந்து நகர்ந்து வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டு போனேன்.  ஒரு இடத்தில் பெற்றோல் நிரப்பும் இடத்தைக் கண்டு பிடித்தேன்.  அங்கு சென்று பெற்றோல் போட்டேன்.  ஏன் இதைச் சொல்கிறேன் என்றால், கூட்டத்தில் மெதுவாய் முன்னே செல்லும் வண்டியுடன் முட்டாமல் பெற்றோல் நிலையத்தில் மெதுவாக திருப்பி பெற்றோலும் போடுவது ஒரு அனுபவம்.  பின் நான் மெதுவாக க்ரீம்ஸ் ரோடு சென்று விடுவேன் என்று நினைத்தேன். பெரிய ஏமாற்றம்.  பஸ்கள் மற்றும் பல வண்டிகள் கலைஞர் டிவி என்ற இடத்தின் எதிரில் நின்று விட்டன.  என் வண்டியும். அசையவே இல்லை.  அப்போதுதான் என் முட்டாள்தனத்தை எண்ணி வருத்தப்பட்டேன்.  பாரத பெட்றோலியம் உள்ள அலுவலகத்தின் பக்கத்துத் தெருவில் சிறுவர்கள் சிறுமியர்கள் பெண்கள் என்று எல்லோரும் அமர்ந்திருந்து போராட்டம் நடத்திக்கொண்டிருந்தார்கள். எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.  வண்டியின் உள்ளே சிறிது நேரம் உட்கார்ந்திருந்தேன். பின் என் பால்யகால நண்பரும் கவிஞருமான வைத்தியநாதனைப் பார்த்தேன். அவர் பாரத பெற்றோலியம் அலுவலகத்தில் முக்கியமான பதவியில் இருப்பவர்.  சமீப காலமாக அவரை நான் சந்திக்கவே இல்லை.  அவரிடம் தயிர்சாதம் கிடைக்குமா என்று செய்தி அனுப்பினேன். அவர் சிறிது நேரத்தில் 8 கீரை வடைகளும் இரண்டு சிறிய தண்ணீர் பாட்டில்களும் கொண்டு வந்து கொடுத்தார்.  நான் இருந்த பகுதியில் பக்கத்தில் ஓட்டல்கள் இல்லை. மேலும் வண்டியைத் தனியாக எத்தனை நேரம் விட்டுவிட்டுச் செல்வது என்பதும் தெரியவில்லை.  என்ன அவஸ்தை இது என்று தோன்றியது.
நான் பொதுவாக மாம்பலத்திலேயே காரில் வலம் வருபவன்.  மிஞ்சி மிஞ்சிப் போனால் டி நகர் செல்வேன்.  மற்றபடி எங்குமில்லை. ஏன் நேற்று மட்டும் இதுமாதிரி மாட்டிக்கொண்டேன்.  இதுமாதிரி ஒன்று நடக்கப் போவதை ஏன் ஞானக்கண் மூலம் எனக்குத் தெரியாமல் போய்விட்டது.  வண்டியின் உள்ளேயே இருந்து எப்எம் எல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்.  என் கையில் எந்தப் புத்தகமும் இல்லை படிக்க.  என்னை மாதிரி அவஸ்தைப் பட்ட பலரை சந்தித்தேன்.  பஸ்களில் பயணம் செய்த பலரும் பஸ்ûஸவிட்டுப் போய்விட்டார்கள். என் நண்பர் வைத்தியநாதனுடன் சிறிது நேரம் பேசினேன். அவர் நடந்தே மயிலாப்பூரில் உள்ள வீட்டிற்குச் சென்றுவிடுவேன் என்று சொன்னார்.  
கூட்டத்தைக் களைக்க போலீசார்கள் லேசாக தடியடி அடிக்க ஆரம்பித்தவுடன், கூட்டம் கலைந்து விட்டது. பின் மாலை ஆறுமணி சுமாருக்க மெதுவாக வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டு வந்து விட்டேன்.  வண்டியை விட்டுவிட்டு என் வீட்டிற்குச் சென்றபோது, நானோ என்னுடைய நண்பனாக மாறிவிட்டதாகத்தான் தோன்றியது.  இனிமேல் எளிதாக என் நானோ வசப்படும் என்றும் நினைத்தேன். ஆனால் ஜல்லிக்கட்டு விவகாரத்தில் என் பங்காக நானும் மாட்டிக்கொண்டேன்.

21.1.17

40வது புத்தகக் காட்சியும், ஜல்லிக்கட்டும்...

அழகியசிங்கர்
                                                                                                                  


ஒரு வழியாக 40வது சென்னைப் புத்தகக் காட்சி நிறைவு அடைந்து விட்டது.  ஆரம்பிக்கும்போது எதிர்பாராத அப்பாவின் மரணம் என்னை இதில் கலந்துகொள்ள முடியாமல் செய்து விட்டது.  கிருபானந்தன் என்ற நண்பர் மூலம் சிறப்பாகவே நடந்து முடிந்து விட்டது.  இன்னும் பல நண்பர்கள் உதவி செய்தார்கள். புத்தகக் காட்சி யில் கலந்துகொண்ட நண்பர்களுக்கு நான் மதிப்பெண்கள் வழங்குவது வழக்கம்.  அந்த வழியில் கீழ்க்கண்டவாறு மதிப்பெண்கள் வழங்குகிறேன் : 

கிருபானந்தன்          101%
பிரபு மயிலாடுதுறை 55%
ஜீவா                  55%
கல்லூரி நண்பர்
சுரேஷ்                  90%
சுந்தர்ராஜன்         60%
வேம்பு                 15%
பெருந்தேவி           2%
அழகியசிங்கர்         10%

பாயின்ட் ஆப் சேல்ஸ் மெஷின் ரொம்ப உபயோகமாக இருந்தது.  விடுமுறை நாட்களில் கூட்டம் அதிகமாகவும், சாதாரண நாட்களில் கூட்டம் குறைவாகவும் இருந்தது.  ஏர் இந்தியாவில் பணிபுரிந்து ஓய்வுப்பெற்றவர் எங்களிடம் புத்தகங்கள் வாங்கி எடுத்துக்கொண்டு போகாமல் விட்டுவிட்டுச் சென்று விட்டார்.  நாங்களும் அவருடைய தொலைபேசி எண்ணைக் குறித்துக்கொள்ளாமல் விட்டுவிட்டோம்.
     முதல் இரண்டு மூன்று நாட்கள் கூட்டங்கள் நடத்தினோம்.  பின் போரடித்து விட்டது.  இந்த முறை கிருபானந்தன் நீட்டாக இடத்தை பயன்படுத்தி உள்ளார்.  கசாமுசா இல்லை.  ஸ்டில் ராக்ஸ் எல்லாம் நன்றாகப் பயன்படுத்தி உள்ளார்.  இடம் விஸ்தாரமாக இருந்தது.  புத்தகங்கள் பார்வையில் படும்படி இருந்தது.  எப்போதும் புத்தகம் வைத்திருக்கும் இடம் குழப்பமாக இருக்கும்.  லாப்டாப் எடுத்துக்கொண்டு வந்து விற்பனையையும் குறித்துக்கொண்டு வந்துள்ளார். 
                                                                                          ********
    புத்தகம் வாங்க வந்த வழக்கறிஞர் ஒருவரிடம் ஜல்லிக்கட்டு பற்றி  பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.  அவர் சொன்ன கருத்தை நானும் ஆமோதிக்கிறேன்.  'முதலமைச்சரும், பிரதமரும் நினைத்தால் எந்தவித எதிர்ப்பின்றியும் இந்தப் பிரச்சினைய தீர்க்கலாம்' என்று.  கேள்விப்படாத கூட்டமாக உள்ளது மெரினாவில் கூடிய கூட்டம்.  தலைவர் என்று இல்லாமல் கூட்டு முயற்சியில் இதை சாதிக்க முடியும் என்பதை இளைஞர்கள் நிரூபித்துள்ளார்கள். 
    ஜல்லிக்கட்டில் காளைகளை அடக்குவது என்பதை கற்பனைசெய்து பார்க்க முடியாத காட்சியாக இருக்கும்.  துள்ளும் காளைகள், ஓடிப்பிடித்து அடக்க முயற்சி செய்ய விழையும் இளைஞர்கள், அதை ரசிக்க கூட்டமாய் கூடும் கூட்டம்.  
     புத்தகக் காட்சியும் ஜல்லிக் கட்டு மாதிரிதான்.  கூட்டம் கூட்டமாக வரும் புத்தக விரும்பிகள் மனது வைத்தால் ஒரு பார்வை பார்த்தால் புத்தகமெல்லாம் விற்றுத் தீர்ந்து விடும்.  
                                                                                        *********
நேற்று எழுத்தாளர் ராமகிருஷ்ணன் முன்னிலையில் படைப்பாளிகள் பலர் ஒன்று சேர்ந்து சிவன் பூங்காவில் ஜல்லிக் கட்டு நடைபெற போராடும் இளைஞர்களுக்கு ஆதரவு தரக் கூடினோம்.  மாலை ஐந்து மணிக்கு. ராமகிருஷ்ணன் ஒரு விஷயத்தை எடுத்துக்கொண்டால், முழுவதும் அது குறித்து பல விவரங்களைச் சேகரித்துப் பேசுவார்.  ஜல்லிக்கட்டு விஷயத்திலும் அப்படித்தான்.  பலர் கலந்துகொண்ட இக் கூட்டம் சிறப்பாக நடந்தது.  தினமும் யோக சொல்லிக்கொள்ளும் ஒரு கூடத்தில் அமர்ந்துகொண்டு விவாதித்தோம்.  எனக்கு ஜல்லிக்கட்டு பற்றி ஒன்றும் தெரியாது.  அது வீர விளையாட்டா விபரீத விளையாட்டா என்பது கூடத் தெரியாது.  சி சு செல்லப்பா வாடிவாசல் என்ற சிறிய நாவல் எழுதியிருக்கிறார் என்பதுதான் தெரியும். ஆங்கிலத்தில் ஹெமிங்வே எழுதிய புத்தகம் கூட சிறப்பாக இருக்கும் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அதை இப்போது எடுத்துப் படிக்க வேண்டுமென்று தோன்றுகிறது. தொடர்ந்து அந்த இடத்தில்  கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யலாம்.  வேடியப்பன்தான் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.
                                                                                  ***********
நான் எப்போதும் புத்தகக் காட்சி முடிந்த அடுத்தாநாள்தான் புத்தகங்களை எல்லாம் எடுத்துக்கொண்டு வருவேன்.  20ஆம் தேதி கடைஅடைப்பு.  வேன்கள் ஓடாது என்ற நிலையில் திகைத்தேன்.  ஆனால் எனக்கு எப்போதும் உதவி செய்யும் வேன் டிரைவர் ஒருவரைக் கூப்பிட்டேன்.  புத்தகங்களையும் ராக்ûஸயும் எடுத்து வர உதவி செய்தார்.   சோனி காமெராவில் வழக்கம்போல் நண்பர்களைப் படம் பிடித்திருக்கிறேன்.  ஆனால் காமெராவிலிருந்து இந்த கம்ப்யூட்டருக்கும் மாற்றும் வித்தை தெரியவில்லை.
 

18.1.17

எப்போது புத்தகம் படிக்கப் போகிறீர்கள்....


அழகியசிங்கர்




ஒவ்வொரு ஆண்டும் புத்தகக் காட்சியின்போது என் நண்பர்களைச் சந்திப்பது வழக்கம்.  அதன்பின் அடுத்த ஆண்டுதான் அவர்களைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிட்டும்.  என் புத்தக ஸ்டாலுக்கு வரும் நண்பர்களைப் பார்த்துக் கேட்பேன் : 
'எப்போது புத்தகம் படிக்கப் போகிறீர்கள்?' என்று.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் புத்தகக் காட்சியில் பலரும் புத்தகங்களை வாங்கிக்கொண்டு செல்கிறார்கள்.  சிலர் 10க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை வாங்கி சேகரித்துக் கொள்வார்கள்.  நானும் ஒரு பைத்தியம்.  ஒவ்வொரு ஆண்டும் புத்தகக் காட்சியின்போது புத்தகங்கள் வாங்காமல் இருக்க மாட்டேன். 
சரி ஒரு புத்தகத்தை உடனடியாக படித்து விட முடிகிறதா? நிச்சயமாக இல்லை.  புத்தகம் வாங்கும் பலரை நான் ஒரு கேள்வி கேட்பது உண்டு.  போன ஆண்டு நீங்கள் வாங்கிய புத்தகங்களைப் படித்து விட்டீர்களா? என்று.  யாரும் படித்து விட்டேன் என்று சொல்ல மாட்டார்கள்.  கொஞ்சம் படித்து விட்டேன்.  இன்னும் படிக்க வேண்டும் என்பார்கள்.  இன்னும் சிலரோ இனிமேல்தான் ஆரம்பிக்க வேண்டுமென்பார்கள்.  பெரும்பாலோர் நேரம் கிடைப்பதில்லை என்றுதான் சொல்வார்கள்.  
பெரும்பாலோர் அவர்களுக்குப் பிடித்தப் புத்தகங்களைத்தான் வாங்குவார்கள்.  ஆனால் படிப்பதில் ஏனோ ஒருவிதத் தயக்கம் அல்லது வேகம் இல்லாமல் போவது ஏன்?  
அதனால் கீழ்க்கண்ட அறிவுரைகளை புத்தகம் படிக்கும் அன்பர்களுக்குத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன் (எனக்கும் இந்த அறிவுரைகளைச் சொல்லிக்கொள்கிறேன்) :
1. நீங்கள் வாங்கி வைத்திருக்கும் புத்தகங்களை உங்கள் பார்வையில் எப்போதும் படும்படி வைத்திருங்கள்.  நீங்கள் எடுத்துப்
படிக்கிறீர்களோ இல்லையோ உங்கள் பார்வையில் பட்டுக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
2. நீங்கள் கவிதைப் புத்தகங்களை விரும்புகிறவர்களாக இருந்தால், முதலில் கவிதைப் புத்தகங்களை எடுத்து வாசித்துவிடுங்கள்.  ஒரு மாதத்தில் நீங்கள் 4 அல்லது 5 கவிதைப் புத்தகங்களைப் படித்துவிடலாம்.
3. நீங்கள் அலுவலகம் போவராக இருந்தால், அலுவலகம் போகும்போது கிடைக்கும் நேரத்தில் படிக்கலாம்.  ஆனால் அலுவலகத்தில் மட்டும் புத்தகத்தை எடுத்தப் படித்து விடாதீர்கள்.  உங்களை ஒரு மாதிரியாகப் பார்க்க ஆரம்பிப்பார்கள்.
4. என்னைப் போல வீட்டில் சும்மா இருப்பவராக இருந்தால், ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் புத்தகத்தைப் படிப்பது என்று தீர்மானமாக இருங்கள்.
5. தேர்வு எழுதும்போது எப்படி மாணவர்கள் முனைப்புடன் செயல்படுகிறார்களோ அதேபோல் புத்தகம் படிப்பதிலும் முனைப்புடன் செயல்படுங்கள்.
6.  உங்கள் எழுத்தாள நண்பர்கள் யாராவது உங்களுக்குப் புத்தகங்களைக் கொடுத்துப் படிக்கச் சொல்வார்கள்.  அவர்கள் நீங்கள் படித்து உங்கள் கருத்துக்களைச் சொல்வீர்கள் என்று நம்பிக்கொண்டிருப்பார்கள்.  அவர்கள் புத்தகங்களை உடனடியாகப் படித்து விடுங்கள். அபிப்பிராயமும் சொல்லிவிடுங்கள். ஒருவர் முயற்சியை நாம் ஆதரிக்க வேண்டுமென்று இதை சொல்கிறேன். நான் அதுமாதிரி என் கதைப் புத்தகங்களைக் கொடுத்து விட்டு, அதைப் படித்துவிட்டு அபிப்பிராயம் சொல்வார்கள் என்று எதிர்பார்த்து ஏமாந்து போயிருக்கிறேன்.    
7. வேலைக்குப் போகிறவர்கள் சனி, ஞாயிறுகளில் நிறையா நேரம் கிடைக்கும்.  அந்த நேரத்தில் புத்தகங்களைப் படித்து விடலாம். 
8. புத்தகம் படிக்க நீங்கள் ஒரு தீர்மானம் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.  மாதத்திற்கு ஒரு புத்தகம் எப்படியாவது படிக்க வேண்டுமென்ற தீர்மானம்தான் அது.  அந்தத் தீர்மானத்துடன் புத்தகத்தைப் படித்தீர்கள் என்றால், புத்தகத்திலேயே தேதியைக் குறிப்பிட்டு எழுதுங்கள்.
9. தயவுசெய்து நீங்கள் படித்தப் புத்தகங்களை யாருக்கும் இரவல் கொடுக்காதீர்கள்.  இரவல் கொடுத்தால் உங்களுக்குத் திரும்பவும் புத்தகம் கிடைக்காது.  மேலும் அப் புத்தகத்தை அவர்கள் வாங்கி வைத்துக்கொள்வார்களே தவிர, படிக்க மாட்டார்கள்.  தி ஜானகிராமனின் மரப்பசு என்ற நாவலை அப்படித்தான் இரவல் கொடுத்தேன்.  இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பெரிய முயற்சி செய்து அந்தப் புத்தகத்தை மீட்டேன்.  அப் புத்தகம் ரொம்பவும் மோசமான நிலையில் கிடைத்தது.
10. நீங்கள் வாங்கிப் படிக்கும் புத்தகத்தைப் படித்தவுடன் உங்களுக்குத் திருப்தி இல்லை என்றால் அது குறித்து எந்த அபிப்பிராயத்தையும் வெளியே பிறர் காதுபடி சொல்லாதீர்கள்.  அப்படிச் சொல்வது எழுதுபவர்களுக்குத் துன்பத்தைத் தரும். அதேபோல் ஒரு புத்தகம் உங்களுக்குப் பிடித்திருந்தால், மனம் திறந்து பாராட்டுங்கள்.
11.  ஒரு புத்தகக் காட்சியில் நீங்கள் வாங்கிய புத்தகங்களைப் படிக்கமுடியாவிட்டால் கவலைப் படாதீர்கள்.  அடுத்தப் புத்தகக் காட்சியிலும் புத்தகம் வாங்குவதைத் தவிர்க்காதீர்கள்.  புத்தகத்தைச் சேகரிப்பது வேறு, புத்தகம் படிப்பது வேறு என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
இன்னும் எதாவது உங்களுக்குத் தோன்றினால் குறிப்பிட வேண்டுமென்று தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.   

16.1.17

நான் ஒரு ஆளை நியமதித்திருக்கிறேன்


அழகியசிங்கர்

       விருட்சம் 100வது இதழ் 28 ஆண்டுகள் கழித்து வெளிவந்ததை அடுத்து 101வது இதழும் வந்து விட்டது.  ஆனால் எல்லாவற்றையும் பார்க்க வேண்டி உள்ளது.  இதுவரை யாரும் என் உதவிக்கு இல்லை. புத்தகம் தயாரிப்பதிலிருந்து எடுபிடி வேலை செய்வதுவரை நான் ஒருவனே. எனக்கு உதவி செய்ய சில நண்பர்கள் இப்போது கிடைத்துள்ளார்கள்.  ஆனால் அவர்களை எப்போதும் நம்புவது நியாயமாக எனக்குத் தோன்றவில்லை. அவர்களும் உதவிகள் செய்யத்தான் செய்கிறார்கள்.

ஒவ்வொரு பதிப்பக நிறுவனமும் பெரிய அலுவலகம் வைத்திருக்கிறார்கள்.  ஆட்கள் அதிகமாக வைத்திருக்கிறார்கள்.  டைப் அடிக்க ஒருவர் இருக்கிறார். பிழைத் திருத்தம் செய்ய ஒருவர் இருக்கிறார். விற்பனையைக் கவனிக்க ஒருவர் அமர்ந்திருக்கிறார்.  இன்னொருவர் புத்தகங்களை எடுத்துச் செல்வதற்கும், பார்சல் செய்வதற்கும் இருக்கிறார்கள். இதைத் தவிர கார் ஓட்ட காரும் டிரைவரும் இருக்கிறார்கள்.  ஆனால் எனக்கோ யாருமில்லை.

விருட்சம் என்றால் நான் எந்த வீட்டில் இருக்கிறேனோ அதுதான் ஆபிஸ். அங்கு 24 மணி நேரமும் பணிபுரியும் ஒருவர் இருக்கிறார் என்றால் சாட்சாத் நானேதான்.  சரி புதிய புத்தகங்கள் எதாவது வருகின்றனவா?  அதெல்லாம் இல்லை.  புத்தகக் காட்சி சென்னையில் நெருங்குகிறது என்றால் அவசரம் அவசரமாக மூன்று அல்லது நான்கு புத்தகங்கள் வரும்.  அதுவும் விலை கம்மியான புத்தகம்.  கொஞ்சம் தடுமனனான புத்தகம் என்றால் கொண்டு வரும்  எனக்கே தலை சுற்ற ஆரம்பித்துவிடும்.  

விருட்சம் அதிபரான நான் வெளியே போவதற்கு டூவீலரும், ஒரு நானோ காரும் உண்டு.  நானோ கார் வாங்கியிலிருந்து இம்மி இம்மியாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நகர்ந்து வீட்டிலேயே கம்பீரமாக வீற்றிருக்கும்.  கனமான பைகள் நான்கந்து இருக்கும.  அந்தப் பைகளில் எல்லாப் புத்தகங்களையும் காய்கறிகளைத் திணிப்பதுபோல் திணித்து எடுத்துக்கொண்டு வரவேண்டும.

புதிய புத்தகம் வந்தால் எல்லோரும் மகிழ்ச்சிதானே அடைவார்கள். ஆனால் விருட்சம் அலுவகமாக நம்பிக்கொண்டிருக்கும் என் வீட்டில் கோபம்தான் வெடிக்கும்.  அதனால் எந்தப் புதிய புத்தகமும் தன்னைப் பிரபலபடுத்திக்கொள்ளாத புனித ஆத்மாக்கள்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் சென்னையில் நடக்கும் புத்தகக் காட்சியில் பெரிய நிறுவனங்கள் பண்ணுகிற அட்டகாசங்கள் தாங்க முடியாது.  ஆனால் விருட்சம் நிறுவனம் மௌனமாக இருக்கும்.  புத்தகக் காட்சி திறக்கும் சில மணி நேரங்களுக்கு முன்னால்தான் விருட்சம் வெளியீடு ஸ்டாலில் புத்தகங்கள் முணுமுணுத்தபடி வந்து சேரும்.  விருட்சம் ஸ்டாலில் நாலைந்து வயசனாவர்கள் தென்படுவார்கள்.  அதில் விருட்சம் ஆசிரியரான நானும் ஒருவன். விருட்சம் ஆசிரியரின் நண்பர்கள்தான் இரக்கப்பட்டு இவருக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்று வருவார்கள்.  அப்படி உதவி செய்பவர்கள் சில நல்லவர்களும் இருப்பார்கள்.  சில கோபக்காரர்களும் இருப்பார்கள். கோபக்காரர்கள் விருட்சம் நடத்தும் என்னை நாலு திட்டும் திட்டாமல் இருக்கமாட்டார்கள்.  அலுவலகமான என் வீட்டிலும் திட்டுக்களுக்குப் பஞ்சம் இருக்காது.  புத்தகங்கள் எப்படி மௌனமாக இருக்கின்றனவோ அது மாதிரி விருட்சம் ஆசிரியரும் மௌனமாக இருப்பார்.  

சரி எதாவது ஒரு ஆளை மாதம் சம்பளத்திற்கு நியமிக்க வேண்டுமென்று தோன்றியது.  அச்சு வடிவில் வரும் புத்தகத்தைப் பிழைத் திருத்தம் (மொய்ப்பு என்று சொல்கிறார்கள்.  அப்படி சொல்வதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை.) செய்யலாம்.  பிரஸ்ஸ÷ற்குச் சென்று புத்தகம் அடிக்கக் கொடுக்கலாம். விற்பனை நிலையங்களுக்குச் செல்லலாம்.  வாடிக்கையாளர்களைத் தொடர்பு கொண்டு இருக்கலாம்.  எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு ஆள் பணிக்கு வைத்துக்கொண்டால் என்ன என்றுதான் எனக்குத் தோன்றியது.

ஆனால் வேண்டாம் வேண்டாம் என்று மறுத்தேன்.  ஏன்என்றால் ஆள் வைத்துக்கொண்டால் மாதம் மாதம் சம்பளம் தர வேண்டும்.  சம்பளத்தை என் பென்சன் பணத்திலிருந்துதான் கொண்டு வரவேண்டும். சரி ஆள் விருட்சம் அலுவலகம் வீட்டில் இருக்கிறது.  வீட்டிற்கு வந்து விட்டால், பெரிய ரகளையே ஆகிவிடும்.  என்ன செய்வது?  சரி ஆளே வேண்டாம்.  கொஞ்சம் நிம்மதியாகவே இருப்போôம்.  இப்படியே புத்தகங்களைக் கொண்டு வந்து கொண்டிருக்கலாம் என்றுதான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

ஆனால் மோடி அரசால் நான் ஒரு ஆளை வைத்துக்கொள்ள வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்திற்கு ஆளாகிவிட்டேன்.  அந்த ஆள் கிடைக்காவிட்டால் தொலைந்தேன் நான்.  புத்தகங்களை விற்கவும் முடியாது ஒன்றும் செய்ய முடியாது.  ரொம்ப சிரமப்பட்டு அந்த ஆளைக் கொண்டு வந்தேன்.  அவனுக்கு சம்பளம் 1200 ரூபாய்வது இருக்கும்.  புத்தகம் விற்க விற்க கமிஷன் கொடுக்க வேண்டும். சரி என்று சம்மதிப்பதைத் தவிர வேற வழி இல்லை.  இதோ அந்த ஆள் கிடைத்துவிட்டார்.  அவர் ஒரு இயந்திரப் பணியாள்.  பாயின்ட் ஆப் சேல்ஸ் என்று கேள்விப் பட்டிருப்பீரே அந்த ஆள்தான் அவன்.  கையடக்கமான மனிதன்.  இந்தப் புத்தகக் காட்சிக்குத்தான் பணியில் சேர்ந்துள்ளான். என்னுடன் பேச மாட்டான்.  ஏனென்றால் 24 மணிநேரமும் கடமைதான் அவனுக்கு முக்கியம். இந்தப் புத்தகக் காட்சி 15நாள்களுக்கு மட்டும்தான் அவன் பயன் அதிகமாக இருக்கும்.  ஆனால் அதன் பின் அவனால் எந்தப் பயனும் இருக்காது.   அவனுக்கு மாதா மாதம் சம்பளம் என் கணக்கிலிருந்து தானாகவே மாறிப் போய்விடும்.  இயந்திரப் பணியாளனே நீ வாழ்க என்று வாழ்த்திவிட்டு புத்தகக் காட்சியில் உள்ள சாகித்திய அக்காதெமி கடைக்கு வந்தேன்.  அங்குதான் ஹைதர்அலி காலத்துப் புத்தக்ங்கள் விலை குறைவாக இருக்கும்.  புத்தகங்களை வாங்கி அவர்கள் முன் நீட்டினேன்.  "பணம்தான் கொடுக்கவேண்டும்.  கார்டு கிடையாது," என்றார்கள்.  எனக்கு ஆச்சரியம். ஒரு பெரிய நிறுவனம்.  என்னைப் போல் ஒரு இயற்திரப் பணியாளை வாங்காமல் இருக்கிறார்களே என்று பேசாமல் புத்தகங்களை வாங்காமல் வந்து விட்டேன்.
   

13.1.17

மூன்று தொகுப்பு நூல்களும், முன்னூறு யோசனைகளும்



அழகியசிங்கர் 



சில மாதங்களுக்கு முன்னால் நான் சி சு செல்லப்பாவின் புதல்வரைச் சந்தித்தேன். அவரிடம் எழுத்து பழைய இதழ்கள் கிடைக்குமா என்று கேட்டேன்.  அவர் இல்லை என்று சொன்னார்.  இன்னொரு தகவலும் சொன்னார்.  'நானும் அப்பாவும் சேர்ந்து அப்பவே எழுத்து பழைய இதழ்களை பேப்பர் கடையில் போட்டுவிட்டோம்,' என்றார். எனக்கு அதைக் கேட்கும்போது திகைப்பாக இருந்தது.  ஆனால் வேறு வழி இல்லை.  இப்போதும் எழுத்து பழைய இதழ்களை வாங்க பலர் இருப்பார்கள்.  ஆனால் அவர்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள், எப்போது வந்து வாங்கப் போகிறார்கள் என்பது தெரியாது. 
இதேபோல் விருட்சம் பழைய இதழ்கள் என்னிடமும் அதிகமாக உள்ளன.  புத்தகக் காட்சியில் விற்க முயலாம்.  ஆனால் இன்னும் எத்தனை ஆண்டுகள் இதெல்லாம் சாத்தியம் என்பது தெரியவில்லை.  நானும் எதாவது ஒரு பேப்பர் கடையைத் தேடிப் போக வேண்டிவரும்.  விருட்சம் இதழ்கள் மட்டுமல்லாமல் தெரியாமல் அதிகமாக அச்சடித்தப் புத்தகங்களுக்கும் எதாவது வழி செய்ய வேண்டும். 
சிறுபத்திரிகையெல்லாம் கொஞ்சமாகத்தான் அச்சடிக்கிறோம். கொஞ்சம் பேர்களுக்குத்தான் அனுப்புகிறோம்.  ஆனாலும் மீந்தி விடுகின்றன.  என்ன செய்வது?  அவ்வளவு சரியாக கணக்குப் போட்டு பத்திரிகையை அடிக்க முடியவில்லை.  புத்தகங்களைக் கொண்டு வர முடியவில்லை.
பழைய பேப்பர் கடையில் எழுத்து இதழ்களைப் போட்டுவிட்டேன் என்று சொன்னபோது சி சு செல்லப்பாவின் புதல்வருக்கு வருத்தம் இருந்ததாகத் தெரியவில்லை.  ஒரு வழியாக நம்மை விட்டுப் போய்விட்டது என்ற நிம்மதிதான் அவர் பேச்சில் தென்பட்டது.  அது நியாயமாகக் கூட எனக்குப் பட்டது.  
ஒரு விதத்தில் யோசித்துப் பார்த்தால் வாசகர்கள்தான் இதெல்லாம் தீர்மானிப்பதாகத் தோன்றுகிறது.  எத்தனைப் பிரதிகள் அச்சடிக்க வேண்டும் என்பதை வாசகர்கள்தான் சொல்லவேண்டும்.  அதை மீறி நாம் அச்சடித்தால் வைத்திருக்க வேண்டியது.  இன்னொரு விஷயம் எல்லாவற்றையும் பாதுகாப்பது என்பது.  அது எந்த அளவிற்கு சாத்தியம் என்பது புரியவில்லை.
குறைவாகவே அச்சடிப்போம். குறைவாகவே வினியோகிப்போம்.  இன்னும் கேட்டால் இன்னும் அச்சடிப்போம்.  

                                                                                  ***************

ழ என்ற சிற்றேடு நின்று போனபிறகு ஆரம்பித்தப் பத்திரிகைதான் விருட்சம்.   ழ பத்திரிகையிலிருந்து கவிதைகளைத் தொகுத்து முழுத் தொகுப்பு கொண்டு வர நினைத்தேன்.  முழுதாக தொகுப்பது சாத்தியமில்லை என்பதால், 48 கவிஞர்களின் தொகுப்பாகக் கொண்டு வந்தேன்.  1990ல் வெளிவந்த தொகுப்புநூலை திரும்பவும் இரண்டாவது பதிப்பாக 2013ல் அச்சடித்தேன். முதல் பதிப்பு 1990ல்  அச்சடித்திருந்தேன். புத்தகம் உள்ளே ழ இதழ்களின் அட்டைப்படங்களைக் கொண்டு வந்தேன்.  300 பிரதிகள் அச்சடித்துவிட்டேன். ஒரு புத்தகத்தின் விலை ரூ.100. இதோ 3 வருடங்கள் ஓடிவிட்டன.  அதிலிருந்து ஒரு கவிதையை இங்கு தருகிறேன்.  


நகுலன்
வண்ணாத்திப் பூச்சிகள்

உண்ணூனிப் பிள்ளைக்குக் கண்வலி.
கேசவ மாதவன் ஊரில் இல்லை.  சிவனைப்
பற்றித் தகவல் கிடைக்கவில்லை.  நவீனன்
விருப்பப்படி அவன் இறந்தபிறகு அவன்
பிரேததத்தை அவன் உற்ற நண்பர்கள்
நீளமாக ஒரு குழி வெட்டி அவனை
அதில் தலைகீழாக நிறுத்தி வைத்து
அடக்கம் செய்து விட்டார்கள்.  எங்கும்
அமைதி சூழ்ந்திருக்கிறது. வெயிலில்
வண்ணாத்திப் பூச்சிகள் பறந்து
கொண்டிருக்கின்றன.

ழ கவிதைகள் தொடர்ந்து நான் கொண்டு வந்த இன்னொரு தொகுப்பு நூல் விருட்சம் கவிதைகள் தொகுதி 1. 1996 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த முதல் தொகுப்பிற்குப் பிறகு இரண்டாம் பதிவாக 2006ல் வெளிவந்துள்ளது.  இதோ 11 ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன.  இதோ இன்னும் புத்தகப் பிரதிகள் இருந்துகொண்டே இருக்கின்றன.  எப்போது பேப்பர் கடையில் போடலாமென்று யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.  1988 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1993ஆண்டு வரை விருட்சம் இதழில் வெளிவந்த கவிதைகளின் தொகுப்பு நூல் இது.  94 கவிஞர்களின் நூற்றுக்கணக்கான கவிதைகள் கொண்ட கவிதை நூல் இது. விலை ரூ.120.  பல அற்புதமான கவிதைகள் கொண்ட நூல் இது.

பிரமிள் 
தவளைக் கவிதை

தனக்குப் புத்தி
நூறு என்றது
மீன் -
பிடித்துக் கோர்த்தேன்
ஈர்க்கில்.
தனக்குப் புத்தி
ஆயிரம் என்றது
ஆமை -
மல்லாத்தி ஏற்றினேன்
கல்லை.
'எனக்குப் புத்தி
ஒன்றே'
என்றது தவளை
எட்டிப் பிடித்தேன்
பிடிக்குத் தப்பித்
தத்தித் தப்பிப்
போகுது தவளைக்
கவிதை -
நூறு புத்தரே
கோர்த்தரே 
ஆயிரம் புத்தரே
மல்லாத்தரே
கல்லேத்தரே
ஒரு புத்தரே
தத்தரே
பித்தரே

என்னுடைய மூண்றாவது தொகுதி நூல் விருட்சம் கவிதைகள் தொகுதி 2. இதிலும் 93 கவிஞர்களின் 100 கவிதைகளுக்கு மேல் உள்ள கவிதைகள் உள்ளன.  விலை ரூ.100. 1993-1998 வரை விருட்சம் இதழில் வெளிவந்த கவிதைகளின் தொகுப்பு நூல்.  2007 ஆம் ஆண்டு முதல் பதிப்பு மட்டும் வந்துள்ளது.  இதோ பத்து வருடங்கள் ஆகிவிட்டன.  என் இருப்பிடத்தை விட்டுப் பிரிய மனமில்ûலாமல் பிரதிகள் இருக்கின்றன.  நான் யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.  எப்போது பேப்பர் கடையில் கொண்டு போடுவது என்று.  ஆனால் எனக்கு மனசே வரவில்லை.  அதிலிருந்து ஒரு கவிதை .


ஞானக்கூத்தன்


குதிரை


   மரத்துக்குக் கீழே குதிரை
அதற்குக் கொடுக்கப்பட்ட
புல்லைக் குனிந்து குனிந்து
தரையிலேயே தின்றவாறு நிற்க

குதிரைக்குப் பக்கம் இவன் போனான்.
'குதிரை, குதிரை'  என்றான்.
இவனைக் குதிரை கவனிக்காமல்
தன்
பாட்டுக்குப் புல்லைக்  கொரித்தது
மீண்டும் இவன் சொன்னான்
குதிரை, குதிரை, குதிரை'

விட்டது  பட்டென் றொருஉதை
அந்தக் குதிரை
தரையில் உருண்டான்.
அப்பால் ஒருமுறைக்கூட
குதிரையென் னாமல் கிளம்பிப்போனான்.
'புத்தகங்களை வாங்கி வைக்கிறோம்..படிக்கறோமா' என்ற தலைப்பில் இன்றையக்  கூட்டம்.  விருட்சம் ஸ்டால் எண்.600.  புகழ்ப்பெற்ற எழுத்தாளர்கள் கலந்துகொள்கிறார்கள்.  நீங்களும் தவறாமல் கலந்து கொள்ளவும்.
 


12.1.17

சில கவிதைகள் சில குறிப்புகள் 2

அழகியசிங்கர் 





நவீன விருட்சம் ஆரம்பித்தபோது எல்லாம் நான்தான்.  பத்திரிகையைத் தயாரிப்பது.  தயாரித்தப் பத்திரிகையை தபாலில் போடுவது.  பின் நவீன விருட்சம் சார்பில் புத்தகங்களைத் தயாரிப்பது.  தயாரித்தப் புத்தகங்களை எல்லா இடங்களுக்கும் கொண்டு செல்வது.  ஒரு சாக்கு மூட்டையில் புத்தகங்களை சுமக்க முடியாமல் சுமந்து எடுத்துக் கொண்டு போவேன் புத்தகக் காட்சிக்கு.  திரும்பவும் விற்காத புத்தகங்களை சாக்கு மூட்டையில் எடுத்துக் கொண்டு வருவேன்.

பெயருக்குத்தான் அப்பா பெயரைப் பயன்படுத்தினேன் தவிர அவருக்கே நான் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன் என்பது தெரியாது.  முன்பெல்லாம் ஒரு புத்தகம் 400 பக்கங்கள் தாண்டிவிட்டால் பயந்து விடுவேன். அப்படி பக்கங்கள் தாண்ட அனுமதிக்க மாட்டேன்.  என்ன காரணம் என்றால், புத்தகத்தை எப்படிப் பாதுகாத்து வைப்பது எப்படி விற்பது என்ற பயமிதான். இப்போதெல்லாம் அலட்சியமாக பலர் ஆயிரக்கணக்கான பக்கங்களில் புத்தகங்கள் கொண்டு வருகிறார்கள்.விற்றும் விடுகிறார்கள். 

அழகியசிங்கர் கவிதைகள் என்ற என் கவிதைத் தொகுதியைக் கொண்டு வந்தேன்.  180 கவிதைகள் வரை அத் தொகுப்பு நூலில் வந்தது.  என்ன துணிச்சல் உனக்கு என்று மனம் கேட்டுக்கொண்டது.  180 பக்கம் என்று வந்ததால் 18 சரியான எண் இல்லை என்று தோன்றியது.  கூட ஒருசில கவிதைகளையும் சேர்த்தேன். கவிதைகளுக்குப் பின்னால் ôதடிழுவனட, ஞானக்கூத்தனட, நகுலன், வெங்கட் சாமிநாதன் போன்ற படைப்பாளிகள் விமர்சனம் செய்திருந்தார்கள்.  அப் புத்தகம் 300 பிரதிகளுக்கு மேல் போய்விட்டது.  ரூ.150 என்று விலை வைத்தேன்.  அப்போது நான் கொண்டு வந்த புத்தகங்களில் அதுதான் விலை அதிகம்.  என்னை விளம்பரப்படுத்திக்கொள்வதில் நான் எப்போதும் பூஜ்யம்.  முயற்சி செய்தாலும் என்னால் முடிவதில்லை.  மோசமாக நான் எதுவும் எழுதியிருக்க மாட்டேன்.  ரொம்ப எளிமையாக என் அனுபவங்களை எழுதியிருப்பேன்.  ஒவ்வொரு புத்தகக் காட்சியின் போதும் யாராவது ஒரு புத்தகம் அழகியசிங்கர் கவிதைகள் வாங்கினால், எப்படி என்று யோசிப்பேன்.  அப்போது அதன் விலை கொஞ்சம் அதிகம்.  ஆனால் இப்போதோ அந்த விலை ஒன்றுமில்லை. இன்னும் என்னிடம் கொஞ்சம் கூட குறையாத பிரதிகளைக் கொண்ட புத்தகங்களில் அதுவும் ஒன்று. 

அதிலிருந்து ஒரு கவிதையை இங்கு தர விரும்புகிறேன் :
அழகி
அடுக்குமாடி
கட்டிடத்திலிருந்து
வெளியில் வந்த
அழகி அவள்
ஒயிலாய்
படி இறங்க
எதிர் அடுக்குமாடி
இளைஞன்
அவளையே
பார்த்து வாய்ப்பிளந்தான்
அழகி
அவனைப் பார்த்து
கையசைத்தாள்
திகைத்த இளைஞன்
உற்சாகத்துடன்
காற்றில் ஈந்தான் முத்தங்களை
அழகி 
நாணுவதுபோல்
தலைகுனிந்து
சிரித்தபடி சென்றாள்
ஒவ்வொரு நாளும்
இளைஞன் காத்திருக்க
அழகியோ
காணவில்லை
இலைகளை உதிர்த்தவண்ணம்
மரமொன்று
எள்ளி நகையாடியது
அழகியசிங்கர் கவிதைகள் என்ற புத்தகம் இப்போதும் விற்பனைக்கு என் அரங்கில் உள்ளது. 

(அழகியசிங்கர் கவிதைகள் - விலை ரூ.150 - விருட்சம் வெளியீடு)

மே 2016ஆம் ஆண்டு நான் கொண்டு வந்த புத்தகம் அதற்கு மட்டும் ஆகாயம் என்ற கவிதைத் தொகுப்பு.  114 பக்கங்கள் கொண்ட இப் புத்தகம் விலை ரூ.80 எண்பது ஆண்டுகள் அகவை முடித்த வைதீஸ்வரன் அவருடைய மொத்தத் தொகுதியிலீருந்து 80 கவிதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டு வந்த புத்தகம்.

அவருடைய கவிதை ஒன்றை இங்கு தர விரும்புகிறேன் :

ரிப்பேர்

மழையற்ற நாளில்
குடை ரிப்பேர்காரன்
மரத்தடியில்
அண்ணாந்து கிடந்தான்

உயரே
இறகு நைந்த சில கிழக்காகங்கள்
இங்கே ரிப்பேர்!
என்றடித்துக் கொண்டன.

(அதற்கு மட்டும் ஒரு ஆகாயம் - வைதீஸ்வரன் - கவிதைகள் - விருட்சம் வெளியீடு - விலை : ரூ80)
சமீபத்தில் வெளிவந்த புத்தகம் நீல பத்மநாபனின் சிந்தை முட்கள் என்ற கவிதைத் தொகுதி.  மொத்தம் 39 கவிதைகள் அடங்கிய தொகுதி இது.  நவம்பர் 2016ல் கொண்டு வந்த புத்தகம்.  அதிலிருந்து ஒரு கவிதையை நீங்க ரசிக்க நல்குகிறேன். விலையோ ரூ.60.

பழுது

'குழாயில் தண்ணீர் இல்லை....'
'வாஷர் தேய்ந்து நீர் வடிந்து
வீணாகிக் கொண்டிருக்கிறது...'
'லைட் ஸ்விச்சில் கோளாறு
ஷாக் அடிக்குது, பியூஸ் போகுது
உடனடி மாற்றியாகணும்...'
'ட்ரிய்னேஜில் கழிவுநீர்
ஓடிப்போகமாட்டேங்குது...
மாடியிலிருந்து வரும் சிமண்ட்
குழாயில் விள்ளல்கள்....'
குழாயடியில் சிமண்ட் விலகி
பாசி படர்ந்துவிட்டது...
üஅறைகதவு அடையமாட்டேங்குது...
அலமாரி பூட்டில் கோளாறு...
கூட வாழவந்தவளிடமிருந்து
மாறிமாறி வந்துகொண்டிருந்த 
புகார்களைத் தீர்க்க ஒழுங்காய்
ஓடியாடிக்கொண்டிருந்தவன்
காலக் கொடுங்காற்றில் அடிபட்டு
இனி பழுது பார்க்கவும் பாங்கில்லாது
நம்பிக்கையிழந்து பழுதுக்கு அப்பாற்பட்டதை
நாடியிருப்பதைத் தெரிந்தும் தெரியாது
சரமாரியாய் எய்யப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும்
புதிதுபுதிதான புகார்கள், குற்றச்சாட்டல்கள்...'
(சிந்தை முட்கள் - நீல. பத்மநாபன் - விருட்டசம் வெளியீடு - 60 ரூபாய்)

பாரதிபின் கவிதைகளில் எனக்கு மையல் உண்டு.  ஆனால் முழுமையாக அவருடைய கவிதைகளைத் தொகுத்து வெளியிடுவது என்றால் ஆகிற காரியம் இல்லை.  அதனால் இரண்டு பகுதிகளாக அவருடைய புத்தகங்களைக் கொண்டு வந்துள்ளேன்.  ஒரு புத்தகம்.
ஒரு புத்தகத்தின் பெயர் தோத்திரப் பாடல்கள்.  கிட்டத்தட்ட 100 பக்கங்கள் கொண்ட தோத்திரப் பாடல்களைத் தொகுத்துள்ளேன்.  60 தோத்திரப் பாடல்கள் கொண்ட தொகுதி இது. அதிலிருந்து எனக்குப் பிடித்த பாடல்.

8. கண்ணன் துதி

காயிலே புளிப்பதென்னே? கண்ண பெருமானே! - நீ
கனியிலே இனிப்பதென்னே? கண்ண பெருமானே!
நோயிலே படுப்பதென்னே? கண்ண பெருமானே! - நீ
நோன்பிலே உயிர்ப்பதென்னே? கண்ண பெருமானே!
காற்றிலே குளிர்ந்த தென்னே? கண்ண பெருமானே! - நீ
கனலிலே சுடுவதென்னே? கண்ண பெருமானே!
சேற்றிலே குழம்பலென்னே? கண்ண பெருமானே! - நீ
திக்கிலே தெளிந்ததென்னே? கண்ண பெருமானே!
ஏற்றி நின்னைத் தொழுவதென்னே? கண்ண பெருமானே!-நீ
எளியர் தன்னைக் காப்பதென்னே? கண்ண பெருமானே!
போற்றினோரைக் காப்பதென்னே? கண்ணபெருமானே - நீ
பொய்யர் தன்னை மாய்ப்பதென்னே? கண்ண பெருமானே! 
போற்றி! போற்றி! போற்றி! போற்றி! கண்ண         
பெருமானே! - நின்
பொன்னடி போற்றி நின்றேன், கண்ண பெருமானே!
(விருட்சம் வெளியீடாக வந்துள்ள இப் புத்தகம் விலை ரூ.90 தான்)

விருட்சம் வெளியீடின் 600வது ஸ்டாலில் கவிதைகளைக் குறித்து விவாதம் செய்துள்ளோம்.  ஒருவர் எழுதவதுதான் கவிதை மற்றவர்களெல்லோரும் ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லும் கூற்றை நான் ஏற்பதில்லை.  அந்தப் போக்கில் நேற்றையக் கூட்டம் போயிற்று.
இன்றையக் கூட்டம் சிறுகதைகளைப் பற்றி.  ஒரு சிறுகதையை நாம் எப்படி படித்து ரசிப்பது என்ற தலைப்பில் உரையாட உள்ளோம்.  சரியாக ஆறுமணிக்கு தமிழ் அறிஞர்கள் விருட்சம் வெளியீடு ஸ்டால் எண் 600 கலந்துகொள்ள வேண்டுமென்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.


11.1.17

சில கவிதைகள் சில குறிப்புகள்

அழகியசிங்கர்



புத்தகக் காட்சியில் 600வது விருட்சம் அரங்கில் சில கவிதைப் புத்தகங்களை விற்பனைக்கு வைத்திருக்கிறேன்.  அவற்றிலிருந்து சில கவிதைகளை இங்கு அளிக்க விரும்புகிறேன்.  


1. பழனிவேள்ளின் கஞ்சா

11

மழை பெய்யட்டும்
வெயில் கொளுத்தட்டும்
காற்று வீசட்டும்
குளிர் வாட்டட்டும்

மனம் இருக்கிறது இலைபோலக் காய்ந்து
ஆற்றுப்படத்தும் சக்தி இருக்கிறது பெருக்க
எல்லாமே நம்வசம்

(கஞ்சா - பழனிவேள் - ஆலன் பதிப்பகம், விலை ரூ.100)



2. பேயோனின் வாழ்வின் இயக்கத்தில் மனிதனின் தனிமை

துயர்
அழுகிறேன்
அழுவதை உணர்கிறேன்
உணர்வதைப் பார்க்கிறேன்
பார்ப்பதை நினைக்கிறேன்
நினைப்பதை உணர்கிறேன்
உணர்வதைப் பார்க்கிறேன்
பார்ப்பதை நினைக்கிறேன்
அழுவதை மறக்கிறேன்.

(வாழ்வின் இயக்கத்தில் மனிதனின் தனிமை - பேயோன் - சஹானா வெளியீடு - விலை : ரூ200)

3. பெருந்தேவியின் வாயாடிக் கவிதைகள் 

உடைமை

என் லேப்டாப்பில் அமர்கிறது
குட்டிப் பூச்சி
ஒரு கீ-யின் பாதிகூட இல்லை
எல் லிருந்து ஓ வுக்கு
நடக்கிறதா தத்துகிறதா
அதற்காவது தெரியுமா
குந்துமணிக் கண்
முழித்துப் பார்க்கிறது
அதன் பார்வையில்
நான் பொருட்டேயில்லை
என் விரல்நுனியில்
ஒரு நொடி பட்டுத் தாவுகிறது
இந்த உலகமே
அதனுடையதாக நகர்கிறது
நான்தான்
எங்கிருந்தோ வந்து
குந்தியிருக்கிறேன்
(வாயாடிக் கவிதைகள் -  பெருந்தேவி - விருட்சம் வெளியீடு- விலை ரூ.100)

4. ஞானக்கூத்தனின் இம்பர் உலகம் 

சிரிப்பு

எத்தனை நேரம்தான்
நீடிக்கும் சொல்லுங்கள் ஒரு
விற்பனைப் பெண்ணின் 
சிரிப்பு.

(இம்பர் உலகம் - ஞானக்கூத்தன் -  விருட்சம் வெளியீடு - விலை : ரூ.100)

5. அழகியசிங்கரின் வினோதமான பறவை 

உறவு

தினமும்
நான் யாரையோ நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
நீங்களே சொல்லுங்கள்
யாரை நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறேனென்று
யாரையும் நினைத்துக்கொள்வில்லை
சும்மா சொன்னேன்
அதேபோல் 
என்னையும் யாரும் நினைத்தக்கொள்ளவில்லை
உலகில் ஒழுங்கு தப்பி விட்டது
என்னிடமும் தப்பி விட்டது
எல்லோரிடமும் தப்பி விட்டது
உறவுமுறைகள் தாறுமாறாய் போய்விட்டன

(வினோதமான பறவை - அழகியசிங்கர் - விருட்சம் வெளியீடு - விலை ரூ.80)

இன்று புத்தகக் காட்சியில் விருட்சம் 600வது ஸ்டாலில் மாலை 6 மணிக்குக் கவிதையைக் குறித்து உரையாடல் நடக்கிறது.  அவசியம் கலந்து கொள்ளவும்.   








10.1.17

வந்த சுவடே தெரியாமல் போய்விடுகின்ற புத்தகங்கள்


அழகியசிங்கர்


நவீன விருட்சம் பத்திரிகை ஆரம்பிக்கும்போதே எனக்கு ஆயிரம் பிரதிகள் அச்சிடுவது என்பது நடுக்கமாக இருக்கும்.  ஆயிரம் சந்தாதார்கள் இல்லை. ஆயிரம் பேர்கள் படிப்பவர்களைக் கண்டுபிடிப்பது வெகு கஷ்டம்.   இத்தனைக்கும் விருட்சம் மிகக் குறைவான பக்கங்களைக் கொண்ட மிகக் குறைவான விலை கொண்ட பத்திரிகை.  ஒரு கதை ஒரு கவிதை ஒரு கட்டுரை இருக்கும்.  அவ்வளவுதான் பத்திரிகை முடிந்து விடும்.

அதேபோல் விருட்சம் வெளியீடாகப் புத்தகங்களைக் கொண்டு வந்தபோது, எனக்கு அது புது அனுபவம்.  நண்பர்கள் நன்கொடை அளிக்க முதலில் ஒரு கவிதைத் தொகுதியைத்தான் அடித்தேன்.  500 பிரதிகள். 

அந்தக் கவிதைகள் எல்லாம் பிரமாதமாக எழுதப்பட்ட கவிதைகள். இப்போதும் உலகத் தரமான கவிதைகள். அந்தக் கவிஞர் தன்னை எதிலும் முன்னிலைப் படுத்த விரும்பாதவர்.  புத்தக விலையும் மிகக் குறைவு. ஆனால் அதை எனக்கு விளம்பரப்படுத்தத் தெரியவில்லை.  என் கவி நண்பருக்கும் விளம்பரப்படுத்தத் தெரியவில்லை.  ஒரு கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யவில்லை.  பத்திரிகைகளுக்கு அனுப்பியும் அவர்கள் கண்டுகொள்ளவில்லை.  

பல புத்தகப் பிரதிகளை நான் இலவசமாகத்தான் கொடுத்தேன்.  10 ஆண்டுகளுக்கு மேல் அப் புத்தகக் கட்டு என்னிடம் இருந்து என்னை மிரட்டிக்கொண்டிருந்தது.  

சரி, கவிதைதான் போகட்டும்.  ஒரு சிறுகதைத் தொகுப்புக் கொண்டு வரலாமென்று சில கதைகள் என்ற என் குறுநாவல்களைத் தொகுத்துக் கொண்டு வந்தேன்.  பெரும்பாலான என் குறுநாவல்கள் எல்லாம் கணையாழி தி ஜானகிராமன் குறுநாவல் போட்டியில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கதைகள்.   கதைகளும் பரபரப்பாக விற்கவில்லை.  ஆனால் லைப்ரரி ஆர்டர் வந்து தப்பித்துவிட்டது.  ஆனால் கவிதைத் தொகுதிக்கு எப்போதும் அந்த அதிர்ஷ்டம் கிடைப்பதில்லை. 

சரி தனிப்பட்ட ஒருவரின் கவிதைத் தொகுதியைத்தான் கொண்டு வந்தால் விற்பதில்லை, எல்லார் எழுதிய கவிதைகளையும் கொண்டு வரலாமென்று.  ழ பத்திரிகையிலிருந்து தேர்ந்தெடுத்த கவிதைகளைக் கொண்டு வந்தேன். புதுமாதிரியாக கவிதைத் தொகுதிக்குப் பின் அட்டையில் ஒரு விளம்பரம் வெளியிட்டேன்.  கவிதைத் தொகுதிக்கு ஆகும் செலவை அந்த விளம்பரம் ஏற்றுக்கொண்டது.  முகப்பில் ஆத்மாநாம் ழ என்று வரைந்ததை வைத்தேன். அந்தக் கவிதைத் தொகுதிக்கு விமர்சனங்கள் வந்தன.  பல பத்திரிகைகள் பாராட்டி எழுதின.  நெல்லை சு முத்து அந்தப் புத்தகத்தை சிலாகித்து தினமணியில் ஒரு பக்கம் கட்டுரை எழுதியிருந்தார்.  ஆனால் அப்போதும் கூட்டம் போடுவது எப்படி என்று தெரியவில்லை.  ஆனால் அந்தப் புத்தகம் விற்றுவிட்டது.

நான் புத்தகங்களை பல விற்பனையாளர்களுக்கு அனுப்புவேன்.  அவர்கள் புத்தகங்களையும் திருப்பியும் அனுப்ப மாட்டார்கள்.  விற்றும் தர மாட்டார்கள்.  500 பிரதிகள்தான்.

திரும்பவும் புத்தகம் கொண்டு வர நன்கொடை கிடைக்குமா என்று முயற்சி செய்தேன்.  ஏனென்றால் வங்கியில் பணிபுரியும் என் மாதச் சம்பளம் மிகக் குறைவு.  வீட்டில் நான் புத்தகம் போடுகிறேன் பணம் கொடு என்று கேட்டால், நானும் மனைவியும் சேர்ந்து இருக்க முடியாது.  

நன்கொடை கிடைத்தது.  மிகக் குறைவான தொகைதான்.  அந்தத் தொகையுடன் கொஞ்சம் என் பணத்தையும் சேர்த்தால் புத்தகம் உருவாகிவிடும்.  நான் அப்போது ஐராவதம் என்ற என் எழுத்தாள நண்பரின் கட்டுரைகளைத் தொகுத்துக் கொண்டு வரலாமென்று நினைத்தேன்.  அவர் தான் எழுதியதை சேர்த்து வைத்துக்கொள்ளாதவர்.  விட்டேற்றியாக இருப்பவர். என்னால் அந்த முயற்சியை செய்ய முடியவில்லை.  ஆனால் ஞானக்கூத்தன் அவர்களின் கணையாழியில் கவிதைக் குறித்து எழுதிய அத்தனைக் கட்டுரைகளையும் தொகுத்தேன்.  கவிதைக்காக என்ற தலைப்பில் அந்தப் புத்தகம் கொண்டு வந்தேன்.  ஞானக்கூத்தன் எப்போதும் ஒரு புத்தகம் வருகிறதென்றால் ஒத்துழைப்பு கொடுப்பவர்.  

கவிதைக்காக என்ற அந்தப் புத்தகத்தை இன்று கவிதைகள் எழுதும் பலரும் படிக்க வேண்டிய புத்தகம். பல அரிய தகவல்களை எழுதியிருப்பார். உண்மையில் கல்லூரிகளில் பாட நூலில் வைக்க வேண்டிய புத்தகம்.  யாருக்குத்தான் அந்த அருமை தெரியும்.  1000 பிரதிகள் அச்சடித்து விட்டேன். என் வீட்டு பரண்மீது வைத்தேன்.  என் மனம் அந்தக் கட்டுகளைப் பார்க்கும்போது படக் படக்கென்று அடித்துக்கொள்ளும்.  கூடவே வீட்டில் உள்வர்களின் திட்டுக்களும் அந்தக் கட்டுகளும் சேர்ந்து கொள்ளும்.

ராகவன் காலனியில் அப்போது எலிகள் நடமாட்டம் ஜாஸ்தி.  புத்தகத்தின் பைன்டிங்கை ஒரு பதம் பார்த்துவிட்டது.  பல புத்தகப் பிரதிகள் வீணாகப் போய்விட்டன.  ரசமிழந்த கண்ணாடியாகப் புத்தகம் என் கண் முன் தென்பட்டது.  ஆனால் லைப்ரரி ஆர்டர் வந்து புத்தகம் தப்பித்து விட்டது.  பரண் காலியானது.  வீட்டில் உள்ளவர்கள் திட்டுவதைக் குறைத்துக்கொண்டு முணுமுணுக்கும் லெவலுக்குப் போய்விட்டார்கள். 

என் கணக்கு ஆயிரம் ஐந்நூறு என்று ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தது.  கவிதை என்றால் ஐந்நூறு கதைப் புத்தகம் என்றால் ஆயிரம்.    என் எழுத்தாள நண்பர்கள் யாரும் நான் புத்தகம் போடுவதற்கு ராயல்டி மாதிரி பணம் தர வேண்டுமென்று எதிர்பார்க்க மாட்டார்கள்.  மேலும் அவர்களாகவே சில சமயம் பணம் கொடுத்து புத்தகம் போட உதவி செய்வார்கள்.  காசியபனின் அசடு புத்தகம் போடும்போது அவராகவே அதற்குப் பணம் கொடுத்து உதவி செய்தார்.  திரும்பவும் ஆயிரம் பிரதிகள்.  திரும்பவும் லைப்ரரி படையெடுபப்பு.  இந்த முறை அசடு புத்தகத்திற்கு லைப்ரரி ஆர்டர் கிடைக்கவில்லை. பெரிய ஏமாற்றம்.  காசியபனுக்கும் வருத்தம்.  எனக்கு ஒரு ஐடியா தோன்றியது.  ஒரு கடிதம் எழுதினேன்.  üதமிழில் மிக முக்கியமான புத்தகம் இது.  தமிழ் வாசகர்களுக்குக் கொண்டு செல்ல உதவி செய்யவும்,ý என்று டைப் அடித்து வயதான காசியபனை லைப்ரரி டைரக்டரைப் பார்க்க அழைத்துச் சென்றேன். டைரக்டரைப் பார்த்து, 'இவர்தான் காசியபன்..அசடு என்ற நாவலை எழுதியவர்,' என்று அறிமுகப்படுத்தினேன்.  அந்த டைரக்டர் நல்லவர்.  காசியபனைப் பார்த்தவுடன், மறுபரிசிலனையில் அந்தப் புத்தகத்திற்கு ஆர்டர் கொடுத்துவிட்டார்.   அசடு ஆயிரம் லைப்ரரி கிளைக்களுக்குச் சென்று விட்டது.  அதில் கிடைத்தத் தொகையில் முஹம்மது கதைகள் என்ற புத்தகம் கொண்டு வந்தேன்.  அப்போது பாபர் மசூதி இடித்தச் சமயம் ஆனதால் முஹம்மது கதைகள் என்றால் தப்பாக எடுத்துக்கொண்டு விடுவார்கள் என்று அஞ்சி பெயரை கோணல் மரம் என்று வைத்துவிட்டேன்.  வழக்கம்போல புத்தகம் பரபரப்பாக விற்கவில்லை.

இது ஒரு தொடர்கதை.  இன்னும் அதிகமாக எழுதிக்கொண்டே போகலாம். நான் இத்துடன் விட்டுவிடுகிறேன்.  1000 பிரதிகள் அச்சடித்து வந்த நான், 500 பிரதிகளுக்கு மாறினேன்.  500 பிரதிகள் அச்சடித்த நான் 300 பிரதிகளுக்கு மாறினேன்.  300 பிரதிகள் அச்சடித்த நான் 30 பிரதிகளுக்கு மாறி விட்டேன்.  என் பென்சன் பணத்தைப் புத்தகத்திற்கு செலவு செய்கிறேன்.   ஒரு புத்தகம் விற்றத் தொகûயில் கிடைக்கும் பணத்தில் இன்னொரு புத்தகம் வர உதவுகிறது.  என் புத்தகங்களை விற்றுக் கொடுக்கும் விற்பனையாளர்களுக்கு என் நன்றி.  என் புத்தகங்களைப் பற்றி விமர்சனம் செய்யும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் என் நன்றி.  சிலாகித்து ஒரு சில எழுத்தாளர்கள் பேசினால் ரொம்ப ரொம்ப நன்றி.  வாசகர்கள் தேடிவந்து என் கடையில் நான் கொண்டு வந்த புத்தகங்களை வாங்கினால் அவர்களுக்குக் கோடான கோடி நன்றிகள். 

இந்த முறை என் புத்தகம் ஒன்று வர வேண்டுமென்று சில கவிதைகள், சில கதைகள், சில கட்டுரைகள் என்ற புத்தகம் கொண்டு வந்துள்ளேன்.   ஒரு புது முயற்சி.  136 பக்கங்கள் கொண்ட இப் புத்தகத்தின் விலை ரூ.100.  ஜென் தத்துவத்தை ஞாபகப்படுத்துகிற மாதிரி கவிதை வரிகள். இதோ ஒரு கவிதை.
மழைப் பெய்துகொண்டிருந்தது
மழையையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்
வேறு ஒன்றும் யோசிக்கவில்லை


                                                                         06.07.2016

8.1.17

அப்பா இல்லாத புத்தகக் காட்சி


அழகியசிங்கர்




சரியாக அப்பா 40வது புத்தகக் காட்சி ஆரம்பிக்கும் தருணத்தில் இறந்து விட்டார்.  எப்படியோ 2016ஆம் ஆண்டைத் தாண்டிவிட்டாரே என்று நான் ஆச்சரியப்பட்டேன்.  ஒரே ஒரு முறைதான் அப்பாவை புத்தகக் காட்சிக்கு அழைத்து வந்து என் ஸ்டாலில் அமர வைத்திருக்கிறேன். எப்படி அவரை அழைத்து வந்தேன் என்பது ஞாபகத்தில் இல்லை.   
ஆனால் ஒவ்வொரு புத்தகக் காட்சியின்போது அப்பா அன்று எவ்வளவு விற்றது என்று கேட்டுக்கொள்வார்.  பின் நான் விற்றத் தொகையைச் சொன்னால் ஒரு நோட்டில் எழுதி வைத்துக்கொள்வார். பின் ஒவ்வொரு நாளும் கூட்டுத் தொகையைச் சொல்லிக்கொண்டு வருவார்.  நான் இரவு பத்து மணிக்கு வந்தபோதும் எழுதி வைத்துக்கொண்டு இதுவரை எவ்வளவு என்று சொல்வார்.  இந்தப் புத்தகக் காட்சியின்போதுதான் அவர் இல்லை.  அவர் புத்தகக் காட்சி பொங்கல் எல்லாம் முடிந்து போயிருக்கலாம்.  ஏன் அவசரம் என்று தெரியவில்லை?  சீக்கிரம் தன்னை அழைத்துக்கொண்டு போனால் தேவலை என்பதுபோல் அவர் நம்புகிற கடவுளை வேண்டிக்கொள்வார் அடிக்கடி. என் பேர்த்தியின் முதல் பிறந்தநாள் முடிவதுவரை இருந்து விட்டு ஆசிர்வாதம் செய்துவிட்டுத்தான் போயிருக்கிறார். ஒரு மனிதர் படுத்தப்படுக்கையாக அசையாமல், கண் விழித்துக்கொண்டு எப்படி அப்படி இருந்தார் என்பது தெரியவில்லை.   அவருக்கு இரவும் தெரியவில்லை பகலும் தெரியவில்லை.  ஆயிரம் முறை எனக்கு நன்றி சொல்லிக்கொண்டே இருப்பார்.          
                                                                                                                                             **********
நேற்று விருட்சம் 101வது இதழ் வெளியீட்டு விழா என்று அறிவித்திருந்தேன். ஒவ்வொரு நாளும் எதாவது ஒன்றை ஆரம்பித்து புத்தகக் காட்சி சாலையில் நடத்த வேண்டுமென்று என் திட்டத்திற்கு குவிகம் நண்பர்கள் வரவேற்றார்கள்.  அவர்கள்தான் அந்தப் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளார்கள்.  முதல்நாள் கூட்டத்தில் 101வது இதழ் வெளியீட்டு விழா.  எனக்கு பல எழுத்தாளர்கள் நண்பர்கள்.  அவர்களில் சங்கரநாராயணன் அவர்களைக் கூப்பிட்டு இதழை வெளியிட அழைத்தேன்.  முன்னதாகவே யாரையெல்லாம் கூப்பிட்டு பேச அழைப்பது பற்றி என்ற பிரச்சினை ஆரம்பித்தபோது, நாம் யாரையும் இதற்காகக் கூப்பிட முடியாது.  புத்தகக் காட்சிக்கு யார் வருகைத் தருகிறார்களோ அவர்களை வைத்துத்தான் கூட்டம் நடத்த முடியும் என்பதைத் தீர்மானித்தேன்.  101வது இதழ் வெளியிட்டு விழாவிற்கு எழுத்தாளர் சங்கரநாராயணனை கூப்பிட்டுப் பேச அழைத்தேன்.  இது ஒரு சந்திக்கிற நிகழ்ச்சி.  சக எழுத்தாளர்களை மதிப்பது.  வாசகர்களை மதிப்பது என்பதுதான் இதன் நோக்கம். 
சங்கரநாராயணன் இருவாட்சி ஸ்டாலிலிருந்து வருவதற்கு தாமதமாகி விட்டது.  மணி 7க்கு மேல் போய்விட்டது.  என் இன்னொரு எழுத்தாள நண்பர் பா ராகவன்.  அவரைக் கூப்பிட்டு 101வது இதழை வெளியிட கேட்டுக்கொண்டேன்.  அவரும் ச சீ சிவக்குமாரும் வந்திருந்தார்கள்.  பா ராகவனை அவரிடம் விருட்சம் 101வது இதழைக் கொடுக்கச் சொல்லி பேசச் சொன்னேன்.  சில வார்த்தைகள் பா ராகவனும், ச சி சிவக்குமாரும் பேசினார்கள்.  இந்த நிகழ்ச்சி முடிந்தவுடன், சங்கர நாராயணனும் வந்து விட்டார்.  அவரையும் 101வது இதழை வெளியிடச் சொன்úன்.  இதுபோல் இரண்டு முறை ஒரு பத்திரிகையை வெளியிட்டப் பெருமை விருட்சத்திற்குத்தான் உண்டு.  
இந்தப் புத்தகக் காட்சியில் யார் எது பேசினாலும் அதன் தன்மை என்ன என்பதை ஆராய்வது என் வழக்கம்.  பா ராகவன் சொன்ன ஒரு கருத்தை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.  எந்தப் புத்தகமும் எதிர்பார்த்த அளவிற்கு இல்லை என்ற கருத்தை.  இந்தக் கருத்தை நான் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.  தமிழில் நாம் நினைப்பதை விட அதிகமாகவும் புதியதாகவும் பலர் எழுதிக்கொண்டு போகிறார்கள்.  எழுத்து என்பது ஒரு வெளிப்பாடு.  அந்த வெளிப்பாட்டை பலவித முறைகளில் பலரும் வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.  அதைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்யவேண்டும்.  
                                                                                         *********
இந்த முறை புத்தகக் காட்சியை ஒட்டி இன்னும் இரண்டு புத்தகங்களைக் கொண்டு வர முடியுமா என்ற சந்தேகம் எனக்கு இருந்தது.  ஆனால் அந்தப் புத்தகங்களும் வந்து விட்டன.   ஸ்ரீகுமாருக்கு என் நன்றி.  ஒரு புத்தகம் கநாசுவின் அவதூதர்.  இன்னொரு புத்தகம் நகுலன் அவர்களின் குருஷேத்ரம். நகுலனின் குருஷேத்ரம் ஒரு இலக்கியத் தொகுப்பு.  அவரால் மே 1968ல் கொண்டு வரப்பட்ட புத்தகம்.  அதை அப்படியே கொண்டு வர முயற்சி செய்து கொண்டு வந்துள்ளேன்.  423 பக்கங்கள் கொண்ட இப் புத்தகம் விலை ரூ.300தான்.  
கநாசுவின் நாவல்களை ஒவ்வொன்றாகக் கொண்டு வர வேண்டும் என்பது என் ஆசை.  அவருடைய ஆட்கொல்லி நாவலை கொண்டு வபந்தேன்.  அடுத்த நாவலாக அவதூதர் நாவலைக் கொண்டு வந்துள்ளேன்.   274 பக்கங்கள் கொண்ட அவதூதர் விலை ரூ.250தான்.
இன்று மாலை 5.30 மணிக்கு பெருமாள் முருகன் பெருந்தேவியின் வாயாடிக் கவிதைகள் என்ற புத்தகத்தை வெளியிட அதை ஸ்ரீகுமார் அவர்கள் பெற்றுக்கொள்கிறார். 
கிருபானந்தனும் நண்பர்களும் விருட்சம் ஸ்டாலைப் பார்த்துக்கொள்கிறார்கள்.