27.9.14

விருட்சம் இலக்கியச் சந்திப்பின் ஐந்தாவது கூட்டம்

விருட்சம் இலக்கியச் சந்திப்பின் ஐந்தாவது கூட்டம், மூத்தக் கவிஞர் எஸ் வைதீஸ்வரனை வைத்து இந்த மாதம் 20ஆம் தேதி சிறப்பாக நடந்தது.

எழுத்து காலத்திலிருந்து கவிதை எழுதி வருபவர் எஸ் வைதீஸ்வரன்.  தொடர்ந்து இன்னும் கவிதை எழுதி வருகிறார்.  அவர் கொஞ்சம் கவிதை...கொஞ்சம் வாழ்க்கை என்ற தலைப்பில் உரை நிகழ்ந்தினார்.  

கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேல் தன் அனுபவங்களை  அவை எப்படி கவிதைகளாக மலர்ந்தன என்பதைக் குறித்து கவிதைகளுடன் உரை நிகழ்த்தினார்.

எழுத்து காலத்திலிருந்து கவிதை எழுதினாலும், எழுத்து என்ற பத்திரிகைப் பற்றி தெரியாமலும் கவிதையில் ஏற்பட்ட புதிய மாற்றம் பற்றியும் தெரியாமலும் கவிதை எழுதியதாக குறிப்பிட்டார்.  அவர் முதன் முதலாக எழுதிய கவிதையை அவருடைய உறவினரும், குருநாதருமான ராம நரசுவிடம் காட்ட, இதுமாதிரியான கவிதைகள் எல்லாம் திருவல்லிக்கேணியிலிருந்து எழுத்து என்ற பத்திரிகையை சி சு செல்லப்பா என்பவர் கொண்டு வருகிறார்.  அவர்தான் இதையெல்லாம் பிரசுரம் செய்வார் என்றாராம்.  அதேபோல் எழுத்து பத்திரிகையில் அனுப்பிய அந்தக் கவிதை அப்படியே பிரசுரம் ஆனதாம்.  எழுத்து காலத்திலிருந்து கவிதை எழுதத் துவங்கிய வைதீஸ்வரன் சில ஆண்டுகள் உடல்நிலை காரணமாக எதிலும் பங்கு கொள்ளாமல் ஒதுங்கி விட்டார்.

வைதீஸ்வரன் கவிதைகள், கதைகள், ஓவியங்கள் என்று பல்துறைகளில் சிறப்பானவர்.  அவரைக் குறித்து லதா ராமகிருஷ்ணன் உரை நிகழ்த்தினார்.  கூட்டம் 2 மணி நேரங்களுக்கு மேல் நடந்து முடிந்தது.  தன்னுடைய புத்தககத்திலிருந்து பல கவிதைகளைப் பகிர்ந்து கொண்டதோடல்லாமல், எந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் கவிதைகள் வெளிவந்தன என்பதையும் அழகான முறையில் வெளிப்படுத்தினார்.   வைதீஸ்வரனுக்கு வயது 80க்குமேல் இருக்கும்.  செப்டம்பர் 22 ஆம் தேதிதான் அவருடைய பிறந்த நாள்.  அதே நாளில் அசோகமித்திரனின் பிறந்தநாளும்.

22.9.14

விருட்சம் தேர்ந்தெடுத்த மனதுக்குப் பிடித்த கதைகள்


அழகியசிங்கர்





ஆகஸ்ட் மாதத்தில் வெளியான கதைகளில் என் மனதுக்குப் பிடித்த கதைகளைத் தேர்ந்தெடுக்க நினைத்தேன்.  அவற்றில் சிறப்பான ஒன்றை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டுமென்றும் தோன்றியது.  கதைகளைப் படிக்க நான் தேர்ந்தெடுத்தப் பத்திரிகைகளின் விபரத்தையும் இங்கே கொடுக்க விரும்புகிறேன்.

1. தினமணி கதிர் 2. தினமலரின் வாரமலர் 3. கல்கி 4. அமுதசுரபி 5. ஆனந்தவிகடன் 6. கணையாழி 7. தீராநதி 8. உயர்மை 9. காலச்சுவடு 10. உயிர் எழுத்து 11. அந்தி மழை 12. அமிருதா

என் கண்ணில் பட்ட சிறுகதைகளை வெளியிடும் பத்திரிகைகள்தாம் மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பத்திரிகைகள்.  முதலில் ஆனந்தவிகடனில் வெளிவந்த கதைகளை எடுத்துப் படிக்க ஆரம்பித்தேன்.   ஒவ்வொரு இதழிலும் ஒவ்வொரு கதை விதம் ஒரு மாதத்தில் வரும் ஐந்து வாரங்களில் ஐந்து கதைகளைப் படித்தேன்.  நட்சத்திர எழுத்தாளர்களின் சிறுகதை வரிசை என்ற பெயரில் சில இதழ்களில் ஒரு சிறுகதை வெளியிடுகிறார்கள்.  ஆனால் ஒரு இதழில் ஒரு கதைக்கு மேல் வெளியிடுவதில்லை.  முதலில் இக்கதைகளைப் படிக்க அலாதியான பொறுமை அவசியம்.  திறந்த மனத்துடன் கதைகளைப் படிக்க உட்கார வேண்டும். 

இன்றைய காலக்கட்டம் சிறுகதைகளை வரவேற்காத காலகட்டமாகத் தோன்றுகிறது.  இன்னும் சில பத்திரிகைகள் ஆன குமுதம், குங்குமம் சிறுகதைகளையே வெளியிடுவதில்லை.  அதனால் சிறுகதைகளை வெளியிடும் பத்திரிகைகளுக்கு என் வணக்கத்தை முதலில் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.  

நானே இதுமாதிரி அமர்ந்து கொண்டு இத்தனைக் கதைகளைப் படித்திருக்க மாட்டேன்.  எல்லாம் ஆடிட்டர் கோவிந்தராஜன் என்ற நண்பரால் ஏற்பட்டதுதான் இது.  இவர் சிறுகதைகளையே படித்துக் கொண்டிருப்பார்.  சதா சர்வக்காலமும் பல சிறுகதைகளைப் படித்துவிட்டு அது குறித்துப் பேசிக் கொண்டிருப்பார்.  அவர்தான் ஒரு நாள் திடீரென்று போன் செய்தார்.  "சார், நாம எதாவது செய்ய வேண்டும்?" என்றார்.

"அதான் கூட்டம் போடறோமே...அது எவ்வளவு மாதம் ஓடறதுன்னு பார்ப்போம்,"என்றேன்.

"இல்ல சார்..எதாவது பரிசு கொடுக்க வேண்டும்," என்றார்

"அப்படின்னா சிறுகதைக்குக் கொடுப்போம்.  அதைத்தான் யாரும் சரியா கவனிக்க மாட்டேங்கிறார்கள்,"என்றேன்.

ஒவ்வொரு மாதமும் எங்களுக்குத் தெரிந்த சிறந்த கதையைத் தேர்ந்தெடுத்து எங்களால் முடிந்த ஒரு பரிசுத் தொகையைக் கொடுப்பதாக முடிவு எடுத்தோம்.  ஆடிட்டர்தான் இந்தப் பொறுப்பைஏற்றுக் கொண்டார்.  இலக்கியச் சிந்தனை ஏற்கனவே செய்யறதுதான்.  அந்தக் காலத்தில் இலக்கியச் சிந்தனை சிறு பத்திரிகைகளில் வருகிற கதைகளைத் தேர்ந்தெடுக்காது.  நான் சிறுபத்திரிகைக்கு முக்கியத்துவம் தரவேண்டும் என்று நினைக்கிறவன்.

கொஞ்சம் யோசித்துப் பாரத்தால், பெரும் பத்திரிகையும் இல்லாமல் சிறுபத்திரிகையும் இல்லாமல் இயங்கிகக் கொண்டு வருகிற நடுத்தரப் பத்திரிகைகள் சிறுகதைகளை முக்கியத்துவம் கொடுத்துப் பிரசுரம் செய்து வருகின்றன.  அதேபோல் தினமணி கதிர், தினமலர் போன்ற பத்திரிகைகளும் சிறுகதைகளைப் பிரசுரம் செய்கின்றன.  

இந்த முறையில் ஜøலை மாதம் 16.07.2014ல் வெளிவந்த ஆனந்தவிகடன் கதைக்குப் பரிசு கொடுத்தோம்.  எஸ் செந்தில்குமார் என்பவர் காணும் முகம் தோறும் என்ற கதையை எழுதி இருந்தார்.  அது சிறப்பான கதையாகத் தோன்றியது.  அதற்கு எங்களால் முடிந்த கதைக்கான பரிசை அவர் கணக்கிற்கு போய்ச் சேரும்படி அனுப்பி விட்டோம்.  அவர் மதுரையில் இருப்பவர்.  சென்னையில் இருக்கும் எழுத்தாளராக இருந்தால் இந்த மேடையில் அவரை அழைத்துக் கொடுக்க உத்தேசமாக இருந்திருக்கும்.  

இந்த ஆகஸ்ட் மாதத்தில் எனக்குப் பல கதைகளைப் படிக்கும்போது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.  பலர் திறமையாக பல கதைகளை எழுதிஇருந்தார்கள்.  அதை முடிந்தவரை வரிசைப் படுத்த விரும்புகிறேன்.

24.08.2014 தினமணிகதிர் இதழில் செல்வ கதிரவன் எழுதிய ச(த)ன்மானம் 

06.08.2014 ல் ஆனந்தவிகடனில் எழுதிய போப்பு அவர்களின் நான்காமமுறைப் பயணம் என்ற கதை

அம்ருதா ஆகஸ்ட் மாதம்இதழில் வெளிவந்த றெமிலா ஜெயன் எழுதிய சுதர்சினி என்ற கதை.  அதே இதழில் வெளிவந்த பாவண்ணனின் இரு வழிகள் என்ற கதை.

உயிர் எழுத்து ஆகஸ்ட் மாதத்தில் வெளிவந்த அபிமானியின் இடைச்செருகல் என்ற கதை.

காலச்சுவடு ஆகஸ்ட் மாத இதழில் வெளிவந்த அ முத்துலிங்கம் எழுதிய நான்தான் அடுத்த கணவன் என்ற கதை.

உயிர்மை ஆகஸ்ட் மாத இதழில் வெளிவந்த எம்பாவாய் என்கிற எஸ் ராமகிருஷ்ணன் கதை. 

தினமணி - நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சி 2014 பரிசுப் பெற்ற கதை.  தினமணியில் எதிர்பார்த்தபடி கதையும் இருக்கிறது. நகைச்சுவை  உரை நிகழ்த்த பணம் கிடைக்கும் என்பதை எதிர்பார்த்த நன்மாறன்.  அதற்கான ஒத்திகையை பார்க்கிறான். தனியார் நிறுவன மனமகிழ் மன்றத்தின் ஆண்டுவிழாவில் கலந்து கொள்ள செல்கிறான்.  அங்கு கூடிஉள்ளவர்கள்  இவன் நகைச்சுவை நிகழ்ச்சியைப் பொருட்படுத்தாமல் அங்குள்ளவர்கள் குடிக்கச் சென்று விடுகிறார்கள்.  அவர்கள் சன்மானமாய்க் கொடுக்கும் தொகை அதிகமாக இருந்தாலும், அதை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் வந்து விடுகிறான்.  அவனுக்கு பணத் தேவை இருந்தாலும், யாரும் அவனுடைய நிகழ்ச்சியைப் பார்த்து ரசிக்கப் போவதில்லை என்ற எண்ணம் அவனை அந்த இடத்திலிருந்து வரவழைத்து விடுகிறது.   

06.08.2014 ஆனந்தவிகடனில் வெளிவந்த போப்பின் நான்காம்முறைப் பயணம் என்ற கதை.  இதன் அர்த்தம் என்ன என்பது புரியவில்லை.  மீராவுடன் உள்ள உறவு முறிந்துவிடுகிறது.  விவாகரத்து நடந்தபின்னும் அவள் பெயரில் உள்ள கடைப் பெயரை மாற்ற மனம் வரவில்லை.  அனிதா என்கிற காதலி நண்பனாக மாறியபின் அவளுடன் உறவு வைத்துக்கொள்ள முடியவில்லை.  அவளைத் திருமணம் செய்துகொள்ள இரண்டு வீட்டாரும் சம்மதிக்கவில்லை.  கதையை நுணுக்கமாக நகர்த்திக்கொண்டு போகிறார் போப்பு. படிக்க சற்று வித்தியாசமாக எனக்குப் பிடித்த கதை இது.

அம்ருதா ஆகஸ்ட் மாத இதழில் வெளிவந்த சுதர்சினி என்ற றொமிலா ஜெயன் எழுதிய கதை.  இது மொழிபெயர்ப்பு கதையா அல்லது இந்தப் பெயரில் யாராவது தமிழில் கதை எழுதி உள்ளார்களா என்பது தெரியவில்லை.  சுதர்சின் என்ற பெண் ஜெயிலில் தண்டனை அனுபவத்திக் கொண்டிருக்கிறாள்.  பெண் கைதிகளின் தாதாக்களுக்கு  உதவி செய்பவளாக இருக்கிறாள்.  தளுக்குமொளுக்கு முதலாளி அக்கா குளிப்புக்கு ஆயத்தமாக வருவாள்.  ஜெயிலை விட்டு விடுதலை  ஆகி வெளியே போனாலும் திரும்பவும் ஜெயிலுக்குள் வருவதையே இந்த சுதர்சினி.  சிறைச்சாலைப் பற்றியும், பெண்கள் சிறையில் படும் அவதிகளையும் விவரிக்கும் இந்தக் கதை வித்தியாசமான கதைதான். கதை முடிவில் எழுத்தாளர் 'அவளின் ஆத்மாவின் ஓலம் ஒரு பிரளயம் போல' என்று முடிக்கிறார்.

அதே இதழில் வெளியான பாவண்ணனின் இரு வழிகள் என்ற கதை.  பெண்ணிற்கும் அம்மாவிற்கும் இடையே ஆன போராட்டம்.  அம்மா பெண்ணை தன் வழியில் திருப்ப முயற்சி செய்கிறாள்.  பெண் படித்திருப்பதால் ஒரு கௌரவமான வேலையைப் பார்க்க வேண்டுமென்று நினைக்கிறாள்.  இதனால் பண வரவு குறைந்தாலும் பரவாயில்லை என்று நினைக்கிறாள்.   பெண் பிடிவாதமாக இருக்கிறாள்.  அம்மாவிற்கு அவள் மீது உள்ள கோபம் தீரவில்லை.  சரளமான நடையில் பாவண்ணன் இக் கதையை எழுதிக்கொண்டு போகிறார்.  

உயிர் எழுத்து ஆகஸ்ட் மாத இதழில் அபிமானியின் இடைச்செருகல் என்ற கதை.  சனங்கள் நிரம்பிய ஒரு பேரூந்தில் பயணச் செய்யும் ஒரு பெண்ணின் கதை இது.  வெறும் காய்கறிகளை வாங்கிக்கொண்டு அவள் ஊருக்குச் செல்லும் வெள்ளையம்மாள், கால் வலியுடன் அவதிப்படுகிறாள்.  உட்கார இடம் கிடைக்காத பஸ்ஸில் நின்றுகொண்டு வருகிறாள்.  பஸ்ஸிற்குள் நடக்கும் போராட்டம்தான் இந்தக் கதை.  ஒரு பெண்மணி தன்னுடைய குழந்தையை மடியில் வைத்துக்கொள்ளாமல், ஒரு சீட்டில் படுக்க வைத்து விடுகிறாள்.  வெள்ளையம்மாள் ஒரு வயதான கிழவி உட்கார சீட்டு கிடைக்காதா என்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தவள், குழந்தையை மடியில் வைத்துக்கொண்டு இன்னொருவருக்கு இடம் கொடு என்று குழந்தையை வைத்துக்கொண்டிருந்தவளுடன் சண்டை போடுகிறாள்.  சண்டையில் வெற்றி அடைந்தாலும், அந்த இடத்தில் தடுமாறி விழுந்த கிழவியை உட்கார வைக்க முடியவில்லை.  பஸ் பயணத்தில் ஏற்படுகிற போராட்டத்தை கதை விவரித்துக்கொண்டு போகிறது.  திறமையாக எழுதப்பட்ட கதை.

காலச்சுவடு ஆகஸ்ட் மாத இதழில் வெளிவந்த அ முத்துலிங்கம் அவர்களின் நான்தான் அடுத்த கணவன் என்ற கதை.  பத்மப்ரியா என்ற பெண்ணிற்காக ஏங்கும் இளைஞன்.  அவள் யாருக்காகவும் ஏங்கவில்லை.  கூடா நட்புதான் இந்தக் கதை.  இக் கதையிலும் தீகார் ஜெயிலைப் பற்றிய விபரசம் வருகிறது.  பாஸ்போர்ட்டில் தப்பு செய்யற கதை.  

அந்திமழை ஆகஸ்ட் மாத இதழில் வெளிவந்த சீனிக் கொய்யா என்கிற மேலாண்மை பொன்னுசாமி எழுதிய கதை. சீமை கொய்யாவை முன்னிட்டு நல்ல குருசாமிக்கும் ஏவார குருசாமிக்கும் மனப் போராட்டமே கதை. சமீபத்தில எழுதப்படுகிற பெரும்பாலான கதைகளில் மேலாண்மை பொன்னுசாமி ஏமாற்றுபவர் ஏமாந்து போகிறவர் என்ற தொனியில் எழுதிக்கொண்டு போவதாக தோன்றுகிறது.

மேலே குறிப்பிட்ட கதைகள் எல்லாம் என் மனதிற்கு பிடித்தக் கதைகள்தான். உள்ளுக்குள் நுழைந்த கதைகள்.  ஆனால் இன்னும் சில பத்திரிகைகளில் வெளிவந்த கதைகளை  என்னால் முழுவதுமாக உள் வாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை.  இன்னும் சில கதைகளோ மேலோட்டமாக தெரிந்தன. 

இக் கதைகளையெல்லாம் தாண்டி உயிர்மை ஆகஸ்ட் மாதம் வெளிவந்த üஎம்பாவாய்ý என்ற எஸ் ராமகிருஷ்ணன் எழுதிய கதை என் மனதை வெகுவாக பிடித்தது.  ரொம்பவும் வித்தியாசமாய் எழுதப்பட்ட கதை.  ஆகஸ்ட் மாதம் வெளிவந்த கதைகளில் இக் கதைதான் சிறப்பான கதையாக நான் கருதுகிறேன்.   

மேலே குறிப்பிடப்பட்ட அத்தனைக் கதைகளையும் சிறப்பாக எழுதப் பட்டவை.  இக் கதைகளில் ரொம்பவும் சிறப்பாக எழுதப்பட்ட கதை ராமகிருஷ்ணனின் எம்பாவாய் என்ற கதை. 

ராமகிருஷ்ணன் கதைகள் எழுதுவதில் ரொம்பவும் நிபுணத்துவம் உள்ளவர்.   எளிதான முறையில் எல்லோரும் வாசிக்கும்படி அற்புதமாக கதைகளை எழுதி விடுகிறார்.    

ஆகஸ்ட் மாத சிறந்த கதையாக ராமகிருஷ்ணனின் எம்பாவாய் என்கிற கதையை விருட்சம் சார்பில் தேர்ந்தெடுத்துள்ளோம். நன்றி.


17.9.14

மஹ்ஹான் காந்தீ மஹ்ஹான்


கசடதபற டிசம்பர் 1970 - 3வது இதழ்



ஞானக்கூத்தன்


எழுந்ததும் கனைத்தார்; மெல்ல
சொற்பொழிவாற்றலானார்-

வழுக்கையைச் சொறிந்தவாறு
'வாழ்கநீ எம்மான்' என்றார்;

மேசையின் விரிப்பைச் சுண்டி
'வையத்து நாட்டில்' என்றார்
வேட்டியை இறுக்கிக் கொண்டு
'விடுதலை தவறி' என்றார்

பெண்களை நோட்டம் விட்டு
'பாழ்பட்டு நின்ற' என்றார்

புறப்பட்டு நான் போகச்சே
'பாரத தேசம்' என்றார்;

'வாழ்விக்க வந்த'
என்னும்
எஞ்சிய பாட்டை தூக்கி
ஜன்னலின் வழியாய்ப் போட்டார்
தெருவிலே பொறுக்கிக் கொள்ள,


14.9.14

முட்டையினுள்.....

நவம்பர் 1970   -  கசடதபற இரண்டாவது இதழ்



குந்தர் கிராஸ்


நாம் முட்டையினுள் வசிக்கிறோம்
ஓட்டின் உட்புறச் சுவரில்
ஒழுங்கற்ற சித்திரங்கள்
நமது விரோதிகளின் முதற் பெயர்கள்
தீட்டி விட்டோம்

நாம் அடைக்காக்கப் போகிறோம்
நம்மை அடைக்காக்கிற யாரோ
நமது பென்சில்களையும் அடைகாக்கிறார்கள்
முட்டையிலிருந்து விடுபடும் ஒருநாள்
நம்மை அடைகாக்கிறவர்
படத்தை நாம் உடனே வரைவோம்.

நாம் அடைக்காக்கப் பெறுகிறோம்
என்று நாம் எண்ணிக் கொள்கிறோம்.
நல்ல சுபாவமுள்ள கோழி
ஒன்றை கற்பித்துக் கொள்கிறோம்.
நம்மை அடைகாக்கும் கோழியின்
வர்ணம், வம்சம் பற்றி
பள்ளிக்கூட கட்டுரைகள் எழுதுகிறோம்.

நாம் ஓட்டை உடைப்பது எப்போது?
முட்டை உள்ளிருக்கும் மகான்கள்
அடைகாக்கும் நாள் குறித்து
அற்ப சம்பளத்திற்கு விவாதிக்கிறார்கள்.
நாம் விடுபடும் நாளை அவர்கள்
üகý எனக் குறிக்கிறார்கள்

நிஜமான தேவை, சலிப்பின்
பொருட்டு நாம் அடைகாப்பவனை
கற்பிக்கிறோம்.

முட்டையுள் நமது சந்ததி
குறித்து நாம் கவலை கொள்கிறோம்
நம்மை கவனிக்கும் அவளுக்கு
நமது முத்திரையை
மகிழ்வுடன் சிபாரிசு செய்கிறோம்.

ஆனால் நம் தலைக்குமேல் கூரை உண்டு.
மூப்படைந்த பட்சிகள்,
பன்மொழிக் குஞ்சுகள்
சளசளக்கின்றன
தன் கனவுகளை விவாதிக்கின்றன
நாம் அடைகாக்கப் படாவிட்டாலோ?
இந்த ஓடு என்றுமே உடையா விட்டாலோ?

நமது கிறுக்கல்களே நமது
தொடுவானம் என்றால், என்றும்
அதுவே என்றால்?
நாம் அடைகாக்கப் பெறுகிறோம் என்று நாம் நம்புகிறோம்
நாம் அடைகாப்பைப் பற்றிப் பேசினாலும்.
இன்னொரு பயம் நமக்குண்டு.

ஓட்டின் வெளியே இருக்கும்
யாரோ ஒருவருக்குப் பசி ஏற்பட்டு
ஓட்டை உடைத்து உப்புச் சேர்த்து
வானலியில் போட்டு
வதக்கக் கூடம்
அப்பொழுது நாம் என்ன
செய்வோம், முட்டையினுள்
இருக்கும் எனது சகோதரர்களே.

(தற்கால ஜெர்மன் எழுத்தாளர்களில் குறிப்பிடத் தகுந்தவர் குந்தர கிராஸ்.  ‘Tin Drum and Cat and Mouse’ முதலிய நாவல்கள் எழுதியுள்ள இவர் நிறைய கவிதைகளும், ஒரு நாடகமும் எழுதியுள்ளளார்.  அரசியலில் தீவிரமாகப் பங்குபெறும் இவரின் முக்கியமான கவிதை இது.  தமிழில் ஆர் சுவாமிநாதன்)

6.9.14

மூன்று கவிதைகள்

நவம்பர் 1970   -  கசடதபற இரண்டாவது இதழ்



நகுலன்


வட்டம் 1

வாழ மனமில்லை
சாக இடமில்லை

வானில் மேகமில்லை
ஆனால்
வெயிலும் மடிக்கவில்லை

கந்தைக் குடைத் துணியெனக்
கிடக்கும்
தன்னினமொன்றைச்
சுற்றிச் சுற்றி வருமிக்
கறுப்பின் ஓலம் போல்

செத்துக் கிடக்கும்
சுசீலாவை
வட்டமிட்டு
வட்டமிட்டு
வட்டமிட்டு.....

வட்டம் 2


பேனாவுக்கு மையிட்டு
அதன் முனைதீட்டி
வெள்ளைக் காகிதத்தை
மேசை மீது விரித்து
எழுத வருங்
கால்
பேனாவின் முனை
மூளையின் மண்டைக்
கனத்தில்
குடை சாயும்
வெள்ளைக் காகிதத்தின்
வைரத் திண்மையில்
அதன்
கூர் மழுங்கும்;

சேலை அவிழ்க்
கலாமென்றா
லோ
சுசீலாவும்
செத்துக் கிடக்கிறாள்

வட்டம்  3


என் எழுத்து
நேற்றில்லை
இன்றில்லை
நாளையில்லை
ஏதோ நாவல்
ஏதோ கவதை
என்றெழுதிய
வையும்
குப்பைக் கூடையின்
ஏக வாரிசு;
என்றாலும் என்ன?
சுசீலாவே
செத்துவிட்டாள்
என் எழுத்து மறைந்தபின்
நான்
இருந்தென்ன
இல்லாமல் போனால்
தான்
                           என்ன?

5.9.14

இரு கவிதைகள்



நவம்பர் 1970   -  கசடதபற இரண்டாவது இதழ்




அம்மைபாலன்

1. கர்ப்பம்

தேவர்களுக்குத்
திருஷ்டி கர்ப்பம் உண்டாம்.
நல்ல வேளை
நாமோ -
மூன்றின் விலை பதினைந்தே காசுகள்

2. சந்தா

புரிகிறது ஓராண்டும்
அரையாண்டும் கூட.
ஆயுள் சந்தா மட்டும்
புரியவில்லை
ஆயுள் - எனக்கா? அதுக்கா?






4.9.14

ஒரு பாடம்

நவம்பர் 1970   -  கசடதபற இரண்டாவது இதழ்


தி.சோ.வேணுகோபாலன்


"போடா நாயே"
வார்த்தை 'வெள்' என்று வெடித்தது
இதயம் படபடக்க
கண்கள் சிவந்தன.
அறிவில் குறுகுறுக்கிறது
ஒரு படம்

தொழுநோய்ப் பிச்சைக்காரனை
தன் வால் தூரிகையால்
நாய்
மனிதனாய்ச் சித்தரித்தது

3.9.14

விருட்சம் இலக்கியச் சந்திப்பின் நான்காவது கூட்டம்


அழகியசிங்கர்  


     விருட்சம் இலக்கியச் சந்திப்பின் நான்காவது கூட்டம் ஆகஸ்ட் மாதம் 30ஆம் தேதி நடந்தது.  ஒவ்வொரு முறையும் ஒவ்வொருவரை கூப்பிட்டுப் பேசச் சொல்வது முக்கியம் என்று நாங்கள் கருதுகிறோம்.  இப்படிப் பேசச் சொல்லும்போது எத்தனைப் பேர்கள் வருவார்கள் அல்லது வராமல் போவார்கள் என்பதெல்லாம் எங்களைப் பொறுத்தவரை முக்கியமில்லை.  ஆனால் பேச வருபவர்கள் என்ன நினைத்துக் கொள்வார்கள் என்பது தெரியில்லை.

    இந்த முறை காந்தியிடம் காரியதரசியாக பணியாற்றிய ஸ்ரீ கல்யாணம் அவர்களை பேசக் கூப்பிட்டோம்.  அவருக்கு வயது 93.  காந்தியுடன் உயிரோடு இருந்தவர்கள் 3 பேர்தான் உலகம் முழுவதும்.  அந்த மூன்று பேர்களில் கல்யாணமும் ஒருவர்.  கல்யாணம் ஒரு எளிமையான வாழ்க்கையை எந்தவித ஆடம்பரமுமின்றி வாழ்ந்து வருகிறார்.  தனியாக 93 வயது மனிதர் இருந்து வருகிறார்.  அவருக்கு செடிகொடிகள் மீது அலாதியான பிரியம்.  காலையில் மூணு நாலு மணி நேரம் அதற்காகவே செலவிடுகிறார்.  அவர் சாப்பாட்டு தேவை மிக மிகக் குறைவு. 

    இன்றைய அரசியல் குறித்த அதிருப்தியை அவர் காந்தியைப் பற்றி பேசும்போது வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்.  வெள்ளைக்காரன் ஆட்சி சிறந்த ஆட்சி எண்கிளார்.  அந்த ஆட்சியில் இது மாதிரி பாலியல் பலாத்காரம், திருட்டெல்லாம் நடக்கவில்லை என்றார். 

    'காந்திக்கு மொத்தம் 3 காரியதரசிகள்.  மற்ற இரண்டு காரியதரசிகள் மிகச் சிறந்த நிர்வாகிகள்.  அவர்கள் சீக்கிரம் இறந்தும் விட்டார்கள்.  நான் இன்னும் இருந்து கொண்டிருக்கிறேன்.  அதனால்தான் என்னை முக்கியமாகக் கருதுகிறார்கள்.  உண்மையில் நான் காந்திக்கு ஒரு டைப்பிஸ்ட் மாதிரி என்றார் கல்யாணம் தன்னடக்கமாக.

    ஒருமுறை நேரில் பார்க்கும்போது, 'எனக்கு மாதம் மூவாயிரம் மேல் செலவு இல்லை,' என்றார்.  அவரே சமையல் செய்து கொள்கிறார். 

    காந்தியை கோட்úஸ சுட்டுக்கொள்ளும் தருணத்தில் அவர் அருகில் இருந்த பலரில் கல்யாணமும் ஒருவர்.  கல்யாணம் சொல்கிறார்: கோட்úஸ பலமுறை காந்தியைச் சுடுவதற்கு வந்து கொண்டிருந்தான்.  வெள்ளைக்காரர்கள் ஆட்சியில் அது நடக்கவில்லை....போலீசு காந்தியைப் பார்க்க வருபவர்களில் பாக்கெட்டுகளை சோதனை இட வேண்டும் என்றார்களாம்.  ஆனால் காந்தி சம்மதிக்கவில்லையாம்.   அதனால்தான் கோட்úஸ துப்பாக்கியை பாக்கெட்டில் வைத்துக் கொண்டு வந்தான் என்கிறார் கல்யாணம். 

    காந்தியைச் சுடும்போது ஹே ராம் என்று சொன்னாரா என்பது தெரியவில்லை.  ஒரே கூச்சலாக அமைதியின்றி இருந்தது.  அந்தச் சத்தத்தில் அவர் ஹே ராம் என்று சொல்லியிருந்தால் கேட்டிருக்காது என்றார் கல்யாணம்.

    காந்தியுடன் ரயிலில் பயணம் செய்யும்போது கட்டாயம் டிக்கட் வாங்க வேண்டுமாம்.  யாரோ டிக்கட் வாங்குவார்களாம்.  கல்யாணத்திற்கு இது தெரியாதாம்.  ஒருமுறை ரயில் பயணத்தின் போது காந்தி கல்யாணத்தைப் பார்த்துக் கேட்டாராம்.  'என்ன டிக்கட் எடுத்தீரா?' என்று.  கல்யாணம் 'டிக்கட்டா,' என்று முழித்தாராம்.  காந்தி அவரை அடுத்த ரயில் நிலையத்தில் டிக்கட் கட்டாயம் வாங்க வேண்டுமென்று சொல்லிவிட்டாராம்.  ரயில் அடுத்த ரயில் நிலையத்தில் நின்றபோது ஏகப்பட்ட கூட்டமாம்.  அந்தக் கூட்டத்தில் காந்தி ஸ்டேஷன் மாஸ்டரை பக்கத்தில் வரும்படி சொன்னாராம்.   அந்தக் கூட்டத்தில் தன்னை மாத்திரம் கூப்பிடுகிறாரே என்ற திகைப்பாம் ஸ்டேஷன் மாஸ்டருக்கு.  பின் காந்தி அவரிடம் சொல்லி கல்யாணத்திற்கு ஒரு ரயில் டிக்கட் வாங்கினாராம்.

    இந்தியா சுதந்திரம் அடைவதை விட காந்தியை ரொம்பவும் பாதித்தது ஹிந்து முஸ்லீம்கள் தகராறுதான்.  காந்தி இந்தக் கலவரத்தைக் கண்டு துவண்டு விட்டாராம்.  காந்தியைப்பற்றி பேசிக்கெணர்டே வரும்போது ஆங்கில ஆட்சியே சிறப்பானது என்று அடிக்கடி கல்யாணம் பேசும்போது சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

    எந்த வேலையும் இல்லாமல் கல்யாணத்தால் சும்மா இருக்க முடியாது.  ஒரு முறை எந்த வேலையும் இல்லாமல் கல்யாணம் சும்மா இருந்தாராம்.  பின் காந்தியைப் பார்த்து எந்த வேலையும் இல்லை என்றாராம். கல்யாணத்தை காந்தி உடனடியாக கழிவறையைச்  சுத்தம் செய்ய சொன்னாராம்.  காந்திக்கும் அவர் மனைவி கஸ்தூரிபாயிற்கும் இதுதான் பிரச்சினை.  இன்னொருவர் பயன்படுத்தும் கழிவறையை ஏன் சுத்தம் செய்ய வேண்டும் என்று காந்தியைப் பார்த்து கஸ்தூரிபாய் கேள்வி கேட்பாராம்.  ஆனால் காந்தி அவர் சொல்வதில் உறுதியாக இருப்பாராம்.

    அம்பேத்கார் பற்றி காந்தி நல்ல அபிப்பிராயம் வைத்திருந்தாராம். 

    கல்யாணம் 2 மணிநேரம் விடாமல் பேசினார்.  அவர் காந்தியைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது தற்கால அரசியல் பற்றியும் அதிகம் பேசினார்.  இது அவர் பேச்சோடு சரியாக இணையவில்லை.
   
   

2.9.14

குருவும் சிஷ்யனும்

நவம்பர் 1970   -  கசடதபற இரண்டாவது இதழ்



க. நா. சுப்ரமண்யம்


கை நீட்டித் தலையில் வைத்து
உபதேசம் செய்து முடித்த
குருவை வணங்கி
நஇடத்தமர்ந்த சிஷ்யனை
'விளங்கிற்றா?'
என்று குரு வினவ'விளங்கிற்று'
என்று சிஷ்யன்கூற
'என்ன விளங்கிற்று
எனக்கும் சொல் '
என்று சகபாடி கேட்டான்
'குருவே சொல்வார்'
என்று பதில் வந்தது.